English monthly tests

mis: j&lie (vPy: a>g\[J

Fi[rN:5 g&N:20

p\â-1 ‘b’ Si[F) t[n[ frt[ 0 kri[. 4

• book
• ball
• table
• blue

p\â-2 ‘D’ Si[F) t[n[ frt[ 0 kri[. 3

• donkey
• duster
• handle

p\â-2 ‘p’ Si[F) t[n[ frt[ 0 kri[ an[ ‘r’ Si[F) t[n) n)c[ _ l)T) kri[. 3

• parrot
• rat
• green
• peacock

p\â-3 yi[³y ji[Dki ji[D) fr) lKi[. 10

b - k 1 …………………

D - j 2 …………………

p - f 3 …………………

f - b 4. …………………

j - d 5 …………………

k - l 6 …………………

l - r 7 …………………

T - g 8 …………………

r - t 9 …………………

g - p 10 …………………

nvndsr.blogspot.com

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

mis: j&lie (vPy: a>g\J

Fi[rN:6 g&N:20

p\â-1 aip[l S¾di[ prY) udihrN m&jb vikyi[ bniv) lKi[. 10

u.di. duster - table

*There is a duster on the table

bird - tree

1. ________________________________________________________

books - table

2. ________________________________________________________

pen - bag

3. ________________________________________________________

pencils - compass box

4. ________________________________________________________

Fish - water

5. ________________________________________________________

p\â-2 n)c[ni p\\âi[ni yes aYvi no vD[ jvib aipi[. 5

1. Can you run fast? - ________

2. Can the cow fly? - ________

3. Can the parrot fly? - ________

4. Can you dance? - ________

5. Can the dog sing? - ________

p\â-3 n)c[ni (k\yipdi[ni[ upyi[g kr) u.di. m&jb viky lKi[. 5

u.di. run – Let’s run

· jump – ______________________________

· play kho-kho – ________________________

· sing a poem – _________________________

· write – ______________________________

· read a book – _________________________

nvndsr.blogspot.com

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

mis: j&lie (vPy: a>g\J

Fi[rN:7 g&N:20

p\â-1 n)c[ni p\s>gi[a[ kyi a(Bvidnni[ upyi[g krSi[ t[ Si[F)n[ lKi[. 5

(Thank you, happy birthday, Best of luck, I am Sorry, Congratulation)

1. tmiri (m#ini[ pr)ximi> p\Ym n>br aiv[ Ryir[ -...........................

2. aij[ (m#ini[ jºm(dvs C[.- ...........................

3. tmiri[ Bie pr)xi aipvi je rhyi[ C[.- ...........................

4. tmiriY) ki[en[ Fkki[ vig[ Ryir[.- ...........................

5.tmn[ ki[e p[(ºsl aip[[ Ryir[.- ..........................

p\â-2 Yes aYvi No jvib lKi[ 5

1. Can you eat 100 laddus? - ……….

2. Can read English? - ……….

3. Can you touch a lizard? - ……….

4. Can you drive a car? - ……….

5. Can you sing a Bajan? - ……….

p\â-3 tmiri (vS[n) (vgti[ n)c[ni ki[qimi> lKi[. 10

Name
Father’s name
Mother’s name
Birthplace
Birth date
Favourite game
Favourite subject
Favourite player
Favourite colour
Favourite teacher

nvndsr.blogspot.com

ગુજરાતીની કસોટીઓ

(These typing is made in HARI fonts, If you can't read please write me on
gitansh2007@gmail.com I'll send you the font. From next month I'll try to make the tests in Unicode..)

mis: j&lie (vPy:g&jrit)

Fi[rN:6 g&N:20

p\â-1 n)c[ni p\âi[ni u_ir lKi[ 6

1. sRyni[ migˆ k[vi[ C[?

2. rijia[ h>si[n[ S&> kh) uDiD) m*kyi?

3. ki[ni Th&ki si>BL) Q[l Di[l[ C[?

p\\~-2 n)c[ni (vFini[ ki[N bi[l[ C[ t[ jNivi[. 3

1. j[ Kcˆ krv&> GT[ t[ kri[, pN mir[ ti[ b[ h>s ji[ea[!

2. tmiri j[vin[ miriY) k[m pkDiy?

3. ni, mhrij ! h&> C*Ti[ C&>!

p\â-3 n)c[ni S¾di[ni[ upyi[g kr) vikyi[ lKi[. 3

1. Jvn

2. crN

3. h&km

p\â-4 (vr&ÜiY)ˆ S¾di[ lKi[. 3

1. aidr

2. rxk

3. amZt

p\â-5 n)c[ni[ fkri[ AvµC axrY) fr) lKi[. 5

(hmilymi> a[k (vSiL sri[vr ht&>. a[mi> trvi miT[ BitBitni p>K)ai[ Ti[L[ mLti>. ai p>K)ai[mi> a[k h>si[n&> Ti[L&> pN rh[t&>. b)ji> p>K)ai[ klbliT krti> a[kb)jin[ ci>ci[ mirti, pN ai h>si[ni Ti[Limi> ki[e (dvs a[v&> Yy&> nhi[t&>. aini[ jS Ti[Lini riji FZtriÖ^ an[ p\Fin s&m&Kn[ hti[.

http://nvndsr.blogspot.com

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

mis: j&lie (vPy: g&jrit)

Fi[rN:5 g&N:20

p\â-1 n)c[ni p\âi[ni u_ir lKi[ 6

1. aikiSmi> S&>-S&> s&>dr d[Kiy C[?

2. h>sn[ asl Av$pmi> ji[en[ d[Dki[ S&> bi[Ãyi[?

3. m[vl)yin[ Si miT[ vrsvin&> khy&> C[?

p\\~-2 n)c[ni (vFini[ ki[N bi[l[ C[ t[ jNivi[. 3

1. vih! ai Y[l) k[v) s&>dr C[!

2. miri pg si>kL[ bi>F[l C[.

3. h&> tmiri si] krti> k[vi[ $piLi[ C&>?

p\â-3 n)c[nimi>Y) (k\yipdi[ Si[F) lKi[. 3

1. mh[S ziD pr cQyi[.

2. mi[r qmk qmk nic[ C[.

3. fL)yimi> k*tri[ Bsti[ hti[.

p\â-4 n)c[ni S¾di[ni[ upyi[g kr) vikyi[ lKi[. 3

1. jl[b)

2. ci[pD)

3. s&>dr

p\â-5 n)c[ni[ fkri[ AvµC axrY) fr) lKi[. 5

K*b Si[r mcivti h>si[ frrr krti uD) gyi. ziD pr b[s) gyi. fkt m*Kˆ h>s piCL rh) gyi[. kigDin) pi>Ki[ nin) ht) an[ Sr)r Bir[Km ht&>. sirsni pg[ a[ di[Dvi li³yi[. pN mi[rni p)Ci> pgmi> aTvivi li³yi>. a[ di[D) k[ UD) Skyi[ nh)>.

http://nvndsr.blogspot.com

Friends, I will edit this post for the other monthly test...If you want these papers in Ms word formats, Please write me to gitansh2007@gmail.com or gitansh2007@yahoo.com or call me on 9974598817

Education is the best protection against the offenses of the world!

માણસના વિકાસનો મૂળભૂત પાયો જ શિક્ષણ છે.

સાચા શિક્ષણ વિનાનો માણસ સમાજ માટે બિનઉપયોગી હોય છે!

એટલું જ નહીં, તે સમાજ માટે નુકશાનકર્તા પણ હોય છે!

માટે જ કોઈ બાળક લેવા માટેના પ્રથમ પગથીયાની શરૂઆત કરતો હોય ત્યારે ફક્ત શાળાએ જ નહીં, પણ તે બાળકને પ્રોત્સાહિત કરવા સમાજે પણ હાજરી આપવી જોઈએ!

તેવા ઉદ્દેશ્ય સાથે ઉજવાતો પ્રવેશોસ્તવ અમે અને અમારા નવા નદીસર ના ગ્રામજનોએ અમારો અતિ પ્રિય તહેવાર ની જેમ ઉત્સાહથી ઉજવ્યો!

મારું માનો તો બાળક જ્યારે શાળામોં આવી શિક્ષણ લેવાની શરૂઆત કરે છે ત્યારે તેના બીજા જન્મની પણ શરૂઆત થતી હોય છે! (તેથી જ તો મોટા ભાગ ના બાળકો જન્મ સમયે રડે તેમ શાળામાં પ્રથમ દિવસે રડે છે!)

તેથી અમે શાળા પ્રવેશોસ્તવને બાળકના શૈક્ષણિક જન્મોસ્તવ તરીકે પણ નિહાળીએ છીએ!

પ્રસ્તુત છે તે દિવસની કેટલીક યાદગાર પળો!

સ્વાગતગીતને બદલે એક કાવ્યના અભિનયથી મહેમાનો અને ગ્રામજનો નું સ્વાગત કરતી વિદ્યાર્થીનીઓ!

કાર્યક્રમનું સંચાલન કરતા શ્રી શાંતિલાલભાઈ માલીવાડ

અમારો આજે શાળાનો પ્રથમ દિવસ છે!

સમાજ અને સરકારના પ્રતિનિધિ શ્રી મહેન્દ્ર રાહુલજી.....શાળા પર્યાવરણ, વિદ્યાર્થીઓ, શિક્ષકો ને સુંદર પ્રયાસ માટે અભિનંદન!


શિક્ષક્ ભંડોળ માંથી દર વર્ષની જેમ અત્રેની શાળામાંથી પ્રાથમિક શિક્ષણ મેળવ્યા બાદ SSC ની પરિક્ષામાં નવા નદીસરમાં પ્રથમ આવેલ એક કુમાર અને કુમારી ને પ્રોત્સાહન!

શિક્ષણ માં ડગ માંડતા બાળકો ને આશીર્વાદ આપવા ગામની માતાઓની વધુ હાજરી સૂચવે છે કે શિક્ષણની અસરો સમાજ સુધી પહોંચી છે!

આભાર સૌનો અને વાયદો શ્રેષ્ઠ શિક્ષણ નો - શાળા ના આચાર્ય શ્રી ગોપાલકૃષ્ણ પટેલ.

આપ પણ આમારા આ વિદ્યાર્થીઓને Email થી આશિષ મોકલી શકો છો!- gitansh2007@gmail.com

તે જ સફર છે કે તેજ સફર છે?!

એક વિચાર મારા નવા વિદ્યાર્થીઓના નવા પ્રશ્નો ને આધારે!

દરેક વખતે ચામડી ઉધેડીને - ફરી ફૂટવું!

શિક્ષકે આમ જ કરવું!

નિત નવું-નથી

દર વર્ષે?

નિત નવીન નાવીન્યતા- નવી ની સાથે - ફૂટે!

કોઈનામાં કૈક નવું જ ખૂટે!

ચાલો!

તે જ - તેજ સફર છે!

નવા માઈલ સ્ટોન પર નવા કિલોમીટરની!

ચાલુ છું ....ચાલીસ!!

Chocolate on 18th june

First day in school.......
Though I've visited school three or four times in vacation but 18th June is special....After so many days I've met my darling students.

In 7th standard it's easy to start communication as they are the students who have passed through Life skill periods in 6th. so, we have started with discussing point- Why we can't be happy in present moment?
Some answers are amazing and mature..
like....
Nirmal: We always want the things, we haven't
Nirmal: We are thinking about school when we are at home and thinking about home when in school.....

In standard 6th talked about what have they learnt new during vacation?
They show me a new game-CHOCOLATE(showing the snap) It is really a nice game...Played with them. I'm going to use this game as pre task of chess.

In 5th started with their talks.....Made them free to say anything they want to say as they are new students for me. Then cut some jokes and recite the prayer "God's love is so wonderful!!!!!!!!

Over all have a happy starting of new semester....

Click.....Click

List Of Websites For English Learning and Teaching

www.elt-online.co.uk

www.eltweb.com

www.elt-inc.com

www.languagegames.org

www.english-online.org.uk

www.esl-lab.com

www.esl.about.com

www.a4esl.org

www.eslgold.com

www.esl.com

www.eslpod.com

www.eslpod.com

www.esl.net

www.eslpages.com

www.manythings.org

www.eslteachersboard.com

www.1-language.com

www.eslpartyland.com

www.esl.orgwww.

www.esl-world.net

આવ, ભાણા, આવ ! ---શાહબુદ્દીન રાઠોડ

Let's make your children to feel the Real Humour.....

મારા નાના પુત્ર અફઝલે મને કહ્યું : ‘પપ્પા, મારે બૂટ લેવા છે.’
મેં કહ્યું : ‘બૂટની શું કિંમત છે ?’
અફઝલ કહે : ‘બસો ચાલીસ રૂપિયા અને વીસ રૂપિયા મોજાનાં.’
મેં તેને બસો સિત્તેર રૂપિયા આપ્યા અને કહ્યું, ‘લઈ લેજે બૂટ-મોજા અને વધે તે રાખજે.’ એક કલાકમાં એ બૂટ-મોજા લઈ પાછો આવ્યો. તેના ચહેરા પર આનંદ હતો. આંખોમાં ઉલ્લાસ. તરત નવાં બૂટ-મોજા પહેરી તે સ્કૂલે જવા રવાના થયો… એ સ્કૂલે ગયો અને હું શૈશવના સ્મરણોમાં સરી પડ્યો. અફઝલ જેવડી મારી બાર વર્ષની ઉંમર. એ અમારા ગામની નાનકડી મોચી બજાર – પાંચ-છ દુકાનો, તેમાં કામ કરતા જેઠામામા, દુદામામા, ભગતમામા – બધા મોચીને અમે મામા કહેતા. એ બજારમાં મેં બૂટ માટે જે ધક્કા ખાધા છે, જીવનમાં જે યાતના સહી છે, જે દુ:ખો વેઠ્યાં છે તેનાં સ્મૃતિમાં સંઘરાઈને પડેલાં ચિત્રો એક પછી એક મારા માનસપટ પરથી પસાર થવા લાગ્યાં.

સૌ પ્રથમ તો બૂટ માટે મારે વડીલો પાસે વિધીસર ડિમાન્ડ રજૂ કરવી પડતી. પ્રથમ ભાઈને – છોટુભાઈને, પછી અમીનાબહેનને, પછી મારી બા સમક્ષ હું રજૂઆત કરતો, પછી મારા બાપુજીને જણાવતો. પરિવાર સામેના અસ્તિત્વને ટકાવી રાખવાના મહાન પડકાર સામે મારી સમસ્યા સૌને સાવ ક્ષુલ્લક લાગતી, એટલે કોઈ લક્ષ આપતું નહીં. સાતમ-આઠમનો મેળો, તરણેતરનો મેળો, ગણેશોત્સવ, નવરાત્રિ, લગ્નગાળો, શાળાના પ્રવાસો વગેરે પ્રસંગો બૂટ પહેરવાના પ્રસંગો ગણી શકાય. દિવાળી, બેસતું વર્ષ વગેરે પર્વોમાં બૂટ પહેરીને મહાલવાની તીવ્ર ઈચ્છા થતી અને અવારનવાર માગણી નામંજૂર થવા છતાં હું નેપોલિયનની જેમ હિંમત હાર્યા વગર પ્રયાસો ચાલુ રાખતો.

આખરે મારા બૂટ ખરીદવાનો પ્રશ્ન સમગ્ર પરિવાર માટે એક જટિલ સમસ્યા બની જાય તેટલી હદે મારા પ્રયાસો પહોંચતા ત્યારે પરિવારના સમગ્ર સભ્યોની મિટિંગ મળતી. બૂટ કરતા કઈ-કઈ બાબતો વધુ મહત્વની છે તેની વિગતે ચર્ચા થતી. બૂટ મને અપાવવા જોઈએ તેનો સૈદ્ધાંતિક સ્વીકાર થતો, પરંતુ સમગ્ર પરિસ્થિતિની સમીક્ષા કર્યા પછી સરવાળે સર્વાનુમતે નક્કી થતું, ‘જૂના બૂટને રીપેર કરાવી, ફાટ્યા હોય ત્યાં થીંગડાં મરાવી, નવી સગથળી નખાવી, પોલિશ કરાવી, જોનાર ઓળખી ન શકે તેવા, નવા જેવા બનાવી દેવા.’ મને આ નિર્ણય સંભળાવવામાં આવતો. નિર્દોષ છૂટવાને બદલે પાંચ વર્ષની સાદી કેદની સજા સાંભળે એમ હું પરિવારનો નિર્ણય સાંભળતો.

‘મારા કરમે લખ્યું કથીર’ એમ વિચારી જૂના જોડા રીપેર કરાવી લેતો. પછી તો રીપેર કરાવી-કરાવી આડાંઅવળાં થીંગડાં માર્યા પછી જોડાનો મૂળ આકાર જતો રહ્યો હતો. છેલ્લે પિતાની પરવાનગીથી મેં સોમલને જોડા આપી દીધા. તેણે પણ પ્રથમ હાથમાં લઈ, પરીક્ષણ કરી, અમને પગે લાગી, વિનયપૂર્વક પાછા મૂકી દીધા, ત્યારે મારી નવા બૂટ માટેની માગણી પર મંજૂરીની મહોર મારવામાં આવી, ‘દુદામામાને ત્યાં જઈ પરમાણું નાખી આવજે.’ એવો હુકમ કરવામાં આવ્યો અને મારી ખુશીનો પાર ન રહ્યો.

ઉમંગમાં ને ઉમંગમાં હું દોડીને દુદામામાની દુકાને પહોંચ્યો અને કહ્યું : ‘દુદામામા, મારા બૂટ સીવવાના છે. મારા બાપુજીએ કહ્યું છે. મારે લાલ બૂટ સીવડાવવા છે.’ એકીશ્વાસે હું ઘણું બોલી જતો. દુદામામા મને ‘આવ, ભાણા, આવ’ કહી ચામડાં દૂર કરી બેસવાની જગ્યા કરી આપતા. પછી પિતાના, માતાના, ભાઈના – બધાના સમાચાર પૂછતા. હું કહેતો, ‘પણ પરમાણું (માપ) પહેલા લઈ લ્યોને !’ દુદામામા ટાઈફોઈડના દર્દીની ઝીણી-ઝીણી વિગતો ડૉક્ટર કાળજીપૂર્વક જાણી લે તેવી રીતે બૂટ અંગેની વિગતો મને પૂછીપૂછીને ધ્યાનમાં રાખતા. લાલ કે કાળા, વાઘરીવાળા કે વાઘરી વગરના, અણીવાળા કે ગોળ, બધું વ્યવસ્થિત પૂછી દુદામામા રેલવેનો એક તરફ લખાયેલો અને પાછળ કોરો એવો ચોપડો કાઢતા અને મને કહેતા, ‘લે મૂક, ભાણા, પગ’ હું પગ મૂકતો અને જાડી પેન્સિલથી દુદામામા પરમાણું લીટી દોરીને લઈ લેતાં. બૂટના પ્રોજેક્ટનો પ્રાથમિક તબક્કો આ રીતે પૂરો થતો.
હું પૂછતો : ‘હું બૂટ ક્યારે લઈ જાઉં ?’
તે કહેતા : ‘જો ને, ભાણા, આજે જાણે શનિવાર થયો. રવિ, સોમ, મંગળ અને જો બુધવાર પણ જાવા દે. એ ગુરુવારે લઈ જજે. વાર પણ સારો ગણાય.’

એ પાંચ દિવસ પસાર કરવા મારે માટે અસહ્ય થઈ પડતાં. વળી ગુરુવારની કલ્પના કરતાં આનંદ થતો. શનિથી બુધ સુધીના દિવસો પસાર થશે, ગુરુવાર આવશે – હું બૂટ લઈ આવીશ નવાનકોર, લાલ વાઘરીવાળા… પહેરીને હું નિશાળે જઈશ, છોકરા-છોકરીઓ જોઈ રહેશે… પાંચ દિવસ પસાર કરી ગુરુવારે હું ઉત્સાહમાં દુદામામાની દુકાને પહોંચતો અને કહેતો, ‘મારા બૂટ ? લાવો, મારા બૂટ જલદી આપી દો.’ પરંતુ મારી આવી ઉત્કંઠાની દુદામામા માથે કોઈ અસર થતી નહીં. કાયમની ટેવ પ્રમાણે તેઓ કહેતા, ‘આવ, ભાણા, આવ, છોટુમિયાં ક્યાં છે ?’
હું કહેતો : ‘દ્વારકા પાસે બરડિયા સ્ટેશન છે ત્યાં સ્ટેશનમાસ્તર છે.’
‘હાં, તો બરાબર…’ દુદામામાની લાંબી વાત શરૂ થતી : ‘અરે, ભાણા, હું તને કહેતા ભૂલી ગયો. અમે જાણે આખું કુટુંબ દ્વારકા જાત્રાએ ગયા’તા, એમાં દ્વારકામાં આવતાંકને છોટુભાઈ ભેગો થઈ ગયો. અરે, પણ અમને જોઈને શું ખુશ થયો છે ! મને કહે, ‘મામા, તમે આંઈ ક્યાંથી ?’ મેં કહ્યું, ‘આખું ઘર જાત્રાએ નીકળ્યા છીએ. હજી આ ગાડીમાંથી ઊતર્યાં જ છીએ.’ સાથે ગરમ ચા પી પછી મંદિરે દ્વારકાધીશનાં દર્શન કરાવ્યાં. આખું દ્વારકા ફેરવ્યાં અને છેલ્લે સ્ટેશને આવી ગાડીમાં સારી જગ્યા ગોતી બેસાડી દીધાં તે અમે સીધા આવતાં રિયાં, કાંઈ તકલીફ ન પડી. મોટો ઈ મોટો !’

દાદુમામા એવી લાંબી રસપૂર્વક વાત કરતા કે મને બૂટ ભૂલવી દેતા, પણ હું કહેતો, ‘પણ મારા બૂટનું શું ? બૂટ ઝટ આપોને !’
‘અરે ભાણા, ઈ જ તો તને કહું છું. આ જાત્રામાં થોડા દિવસ કામ નથી થયું, એમાં રહી ગયા છે. કામ તો, ભાણા, આખી જિંદગી કરવું જ છે ને ? પણ જો શુક્ર, શનિ, રવિ – એ સોમવારે લઈ જજે, બસ ?’ હું રોવા જેવો થઈ જતો. ‘તમે ખોટેખોટા ધક્કા ખવરાવો છો ! બૂટ સીવતા નથી !’ આવો બબડાટ કરી ભગ્યહૃદયે દરવાજો વટી જતો, ફરી મારી જાતને ઉત્સાહમાં લાવવા પ્રયત્ન કરતો : ‘આટલા દિવસ ગયા, ત્રણ દિવસ વધુ, એમાં શું ?’ પાછો હું દાદુમામાની દુકાને જતો.
‘તમે સોમવારે લઈ જવાનું કહ્યું હતું. આજે સોમવાર છે.’
દુદામામા કહેતા : ‘અરે ભાણા, બેસ તો ખરો ! હં…. આ તારાથી મોટો શું કરે ?’
હું કહેતો, ‘અત્યારે પરશુરામ પોટરીમાં નોકરી કરે છે.’
બસ, આટલું સાંભળતાં દુદામામાની વાત શરૂ થતી : ‘અરે ભાણા, કરીમભાઈ તે કાંઈ ભજન ગાય છે… બધાં જૂનાં ભજન – ગંગાસતી અને પાનબાઈનાં, રવિસાહેબ અને ખીમસાહેબનાં ! મોટો ભજન ગાય છે એ મને ખબર નહિ. મેં તો હમણાં અસ્થળની જગ્યામાં સાંભળ્યાં.’ હું અધીરો થઈ દાદુમામાને વચ્ચે અટકાવી કહેતો :
‘અરે, પણ મારા બૂટ આપી દો ને !’
‘હવે ભાણા, તારુંય રિયું ને મારુંય રિયું. એ શુક્રવાર પાકો. જા, હવે વેણ ફરે તો કેજે. બસ ?’ આમ મને ફરી વાયદો આપવામાં આવતો. હું આક્રોશ ઠાલવતો : ‘જોજો, હું બૂટ લીધા વગર જાવાનો નથી. ન સીવવા હોય તો ના પાડી દ્યો, પણ ધક્કા ખવરાવી-ખવરાવી તોડી નાખો મા ?’
દુદામામા કહેતા, ‘તું નારાજ થા મા, ભાણા, હવે શુક્રવારનો શનિવાર ન થાય, બસ !’ આમ બધું પાકે પાયે કરી હું દરવાજા સુધી પહોંચતો ત્યાં ‘એ ભાણા’ એમ હાંક મારી દુદામામા મને પાછો બોલાવતા, ગંભીર થઈ મને કહેતા, ‘જો ભાણા, ઉઘાડા પગે આવજે અને બૂટ પહેરીને જજે.’ આટલી સૂચના મળતા હું એટલો લહેરમાં આવી જતો કે ઉમંગમાં ને ઉમંગમાં કુંવરજી વાઘરીની દુકાન વટી ગયા પછી મને યાદ આવતું કે ‘છ મહિનાથી હું ઉઘાડે પગે તો છું જ !’

શુક્રવારે દુદામામા હવે શું બહાનું કાઢે છે તેનો પ્રથમ વિચાર કરીને, માનસિક રીતે તૈયાર થઈને હું એમની દુકાને પહોંચ્યો. એ કાંઈ કહે તે પહેલાં મેં કહ્યું, ‘લાવો બૂટ.’
દુદામામા કહે, ‘ભાણા, કાળા કરવા છે કે લાલ ?’
હું ક્રોધમાં ધ્રૂજવા માંડતો : ‘અરે તમને દસ વાર કીધું છે લાલ કરવાના છે ! પહેલે દિવસે જ નક્કી થયું છે ને અત્યારે પૂછો છો કે લાલ કરવા છે કે કાળા ?’
દુદામામા કહે : ‘હું તો લાલ કરતો’તો, પણ પછી થયું : ફેશન કાળાની છે એટલે થયું : ભાણાને પૂછી પછી આગળ વધવું.’
‘અરે લાલ….લાલ….લાલ… હવે કાંઈ’ હું બોલીને ભાગતો અને ‘ભાણા, સોમવારે લઈ જજે.’ એવી સૂચના સાંભળતો ઘેર આવતો.

વળી સોમવારે પહોંચીને હું કહેતો, ‘લાવો બૂટ.’
દુદામામા સામે દીવાલ પર ઓઠામાં રાખેલ જોડ બતાવી કહેતા, ‘જો રહ્યા.’
હું જોઈ રહેતો…. લાલ, ચમકતા, અણીવાળા, વાઘરીવાળા… હું ઓઠા સાથે બૂટ લઈ જવા અધીરો થઈ આગળ વધતો, ત્યાં દુદામામા કહેતા, ‘ભાણા, બે દિવસ ઓઠામાં રાખવા પડશે, નહિતર શું થશે – તને ડંખ પડશે સમજ્યો ?’ મને તેમની વાત વાજબી લાગી. મેં કહ્યું, ‘રાખો ઓઠામાં, બસ ? બે દિવસ પછી આવીને હું લઈ જઈશ.’ બે દિવસ પછી હું ગયો તો બૂટ પણ નહીં અને ઓઠું પણ નહિ. મેં કહ્યું :
‘ક્યાં છે મારા બૂટ ?’
‘અરે, ભાણા ! કહી દુદામામાએ શરૂ કર્યું : ‘વાત જાણે એમ થઈ કે સીતાપુરથી મગનભાઈનો સુરેશ આવ્યો’તો, ઈ આ બૂટ જોઈ ગયો. બસ, સુરેશે હઠ લીધી, ‘મારે તો આ જ બૂટ જોઈએ.’ તે શેઠ ફુલજીભાઈને મોકલ્યા. સુરેશ હારે આવ્યો ને બૂટ લઈ ગયો. મને થયું કે ભાણાને આથી સારા બનાવી દઈશ. હવે તો જો, પરમ દિવસે મંગળવારે લઈ જજે. બે દિવસ આમ કે આમ….’

વળી દુકાને હાજર થયો ત્યારે દુદામામાએ એ જ સ્વસ્થતાથી, એ જ શાંતિથી મેડામાંથી ચોપડો ઉતાર્યો, ખોલ્યો, મારી સામે મૂકી કહે : ‘મૂક, ભાણ, પગ.’ હું અવાચક થઈ ગયો. આંખે અંધારા આવી ગયા. મારો અવાજ ફાટી ગયો : ‘શા માટે ?’ એટલું જ બોલી શક્યો.
‘એ આગલું પરમાણું (માપ) હાથવગું નથી રિયું. મૂળ વાત આમ હતી. હું તને કહી નો’તો શકતો. મને એમ કે ભાણો ખિજાશે.’ આ રીતના બહાના અને મારા અવિરત ધક્કાને અંતે આઠ મહિને મને બૂટ મળતા. મારી આકરી તપશ્ચર્યાનો અંત આવતો. દુદામામા સાચે જ મને બૂટ આપતા. વડીલોની બારોબાર મળેલી સૂચના મુજબ એક આંગળ મોટા સિવાતા, જેથી બે વર્ષ ચાલે. પણ મને તો બૂટ મળ્યાનો અનહદ આનંદ થતો. એ પહેરીને હું નીકળતો ત્યારે મને બજાર સાંકડી લાગતી. જો કે મેળા, લગ્નગાળો, પરીક્ષા, દિવાળી એવા બૂટ પહેરવાના શુભ પ્રસંગો તો વીતી જતા, પણ છેવટે બૂટ મળ્યાના આનંદમાં અગાઉનો વિષાદ નાશ પામતો.

Thanks 2Read gujarati!!!

Let's feel Proud

Let's read Gujarat, today....

1.
બર્ફ જેવો કઠણ, વહી શકે છે
હો પવન સામે તો સહી શકે છે
સાત દરિયાના જળ પી જનારો
તું મને ગુજરાતી કહી શકે છે.

2.

તિલક કરતાં ત્રેપન થયાં, જપમાલાનાં નાકાં ગયાં,
તીરથ ફરી ફરી થાક્યા ચરણ, તોય ન પોહોતો હરિને શરણ.
કથા સુણી સુણી ફૂટ્યા કાન, અખા તોય ન આવ્યું બ્રહ્મજ્ઞાન

એક મૂરખને એવી ટેવ, પથ્થર એટલા પૂજે દેવ,
પાણી દેખી કરે સ્નાન, તુલસી દેખી તોડે પાન.
એ અખા વડું ઉતપાત, ઘણા પરમેશ્વર એ ક્યાંની વાત ?

મુક્તિ-બંધ પૂછે મતિમંદ, શોધી જાતાં સ્વે ગોવિંદ,
પ્રાણપિંડમાં હું કે હરિ, જો જુએ અખા નરતે કરી.
બંધ મોક્ષ ન કરે ઉચ્ચાર, જ્યમ આકાશકુસુમનો નોહે હાર.

અનુભવી આગળ વાદ જ વદે, ઊંટ આગળ જ્યમ પાળો ખદે.
ઊંટ તણાં આઘાં મેલાણ, પાળાના તો છંડે પ્રાણ.
અખા અનુભવી ઈશ્વરનું રૂપ, તો સાગર આગળ શું કૂદે કૂપ ?

આવી નગરમાં લાગી લાય, પંખીને શો ધોખો થાય ?
ઉંદર બિચારા કરે શોર, જેને નહિ ઊડવાનું જોર.
અખા જ્ઞાની ભવથી ક્યમ ડરે, જેની અનુભવ-પાંખ આકાશે ફરે ?

જોજો રે મોટાના બોલ, ઊજડ ખેડે બાજ્યું ઢોલ,
અંધ અંધ અંધારે મળ્યા, જ્યમ તલમાં કોદરા ભળ્યા;
ન થાયે ઘેંસ કે ન થાય ઘાણી, કહે અખો એ વાતો અમે જાણી.

આંધળો સસરો ને સરંગટ વહુ, એમ કથા સાંભળવા ચાલ્યું સહુ.
કહ્યું કાંઈ ને સમજ્યું કશું, આંખનું કાજળ ગાલે ઘસ્યું.
ઊંડો કૂવો ને ફાટી બોક, શીખ્યું સાંભળ્યું સર્વે ફોક.

વ્યાસ વેશ્યાની એક જ પેર, વિદ્યાબેટી ઉછેરી ઘેર,
વ્યાસ કથા કરે ને રડે, જાણે જે દ્રવ્ય અદકેરું જડે.
જો જાણે વાંચ્યાની પેર, તો અખા વાંચે નહિ આપને ઘેર ?

3.

હતો હું સૂતો પારણે પુત્ર નાનો,
રડું છેક તો રાખતું કોણ છાનો ?
મને દુ:ખી દેખી દુ:ખી કોણ થાતું ?
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું.

સૂકામાં સુવાડે ભીને પોઢી પોતે,
પીડા પામું પંડે તજે સ્વાદ તો તે;
મને સુખ માટે કટુ કોણ ખાતું ?
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું.

લઈ છાતી સાથે બચી કોણ લેતું ?
તજી તાજું ખાજું મને કોણ દેતું ?
મને કોણ મીઠાં મુખે ગીત ગાતું ?
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું.

પડું કે ખડું તો ખમા આણી વાણી,
પડે પાંપણે પ્રેમનાં પૂર પાણી;
પછી કોણ પોતતણું દૂધ પાતું ?
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું.

મને કોણ કે’તું પ્રભુ ભક્તિ જુક્તિ,
ટળે તાપ-પાપ, મળે જેથી મુક્તિ;
ચિત્તે રાખી ચિંતા રૂડું કોણ ચા’તું,
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું.

તથા આજ તારું હજી હેત તેવું,
જળે માછલીનું જડ્યું હેત તેવું;
ગણિતે ગણ્યાથી નથી તે ગણાતું,
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું.

અરે ! એ બધું શું ભલું જૈશ ભૂલી,
લીધી ચાકરી આકરી જે અમૂલી;
સદા દાસ થૈ વાળી આપીશ સાટું,
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું.

અરે ! દેવતા દેવ આનંદદાતા !
મને ગુણ જેવો કરે મારી માતા;
સામો વાળવા જોગ દેજે સદા તું,
મહા હેતવાળી દયાળી જ મા તું.

શીખે સાંભળે એટલા છંદ આઠે,
પછી પ્રીતથી જો કરે નિત્ય પાઠે;
રાજી દેવ રાખે સુખી સર્વ ઠામે,
રચ્યા છે રૂડા છંદ દલપતરામે.

4.

તને ટેરવેથી SMS મોકલું ને
આંખોથી મોકલું ઈ-મેલ.

તારી હથેળીની ભાષા વાંચી દે એવું
સોફટવેર સ્પર્શોનું કેવું ?
સપનાનું ફોલ્ડર કૂંપળની જેમ હું તો
સાચવીને રાખું છું એવું.
નેટ ઉપર આખ્ખુંય ગગન છલકાય
અને ખાલીખમ પાંપણની હેલ.

આખાયે સ્ક્રીન ઉપર ઉદાસી પાથરીને
ઉઝરડા ગોઠવું છું ફાઈલમાં.
ડૂસકાંઓ ડિલીટ કરું તો ય સાલ્લાઓ
વિસ્તરતા જાય છે માઈલમાં.
ટહુકાથી ખીચોખીચ ભરેલી વેબસાઈટ
મહેંદી ને મોરલાનું સેલ.

તારી ઑફબીટ આંખ્યુએ ડિઝીટલ સપનાંનો
ઈમેલ મૂક્યો છે મારી આંખમાં.
પાંપણનો પાસવર્ડ એન્ટર કરીને હું તો
સૂરજ ઉગાડું બારસાખમાં.
દરિયો, વરસાદ, નભ, ચાંદો ને તારાની
વહેંચાતી કેવી રે ટહેલ !

તને ટેરવેથી SMS મોકલું ને
આંખોથી મોકલું ઈ-મેલ.

5.

પાછલા તે પહોરની ઊડી ગઈ નિંદરા,
સરવે ઊંઘે ને અમે જાગતાં જી રે;
ઓશીકાં ઉપર બે ઓઢાડી ધાબળા,
ચૂપચાપ ભાઈબહેન ભાગતાં જી રે.

બિલ્લીપગે તે અમે ઉઘાડ્યા આગળા,
બાપુ ને બા તે શું જાણતાં જી રે !
હાથમાં તે હાથ લેઈ ભાગ્યાં ઉતાવળાં,
ખુલ્લી હવાની મોજ માણતાં જી રે.

ટાઢો તે હિમ જેવો વાય વહાલો વાયરો,
ધોળાં તે ધોળાં અજવાળિયાં જી રે;
ખેતર ને કોતરને ચાલ્યાં વટાવતાં;
ખૂંદી વળ્યાં તે આંબાવાડિયાં જી રે.

રૂપા તે રંગની રેતી વેરાયલી
પાસે વહે છે વહેણ વાંકડું જી રે;
છોડી રહેઠાણ આવું રૂપાળું મોકળું,
શાનું ગોઠે ઘર સાંકડું જી રે ?

ઊડે અદીઠ રોજ ઝાકળની ચૂંદડી,
આજ એને ઊડી જતી ખાળવી જી રે;
છેડો ઝાલીને એનો જાવું આકાશમાં,
જોવું છે કોણ એનો સાળવી જી રે !

ખોબો ભરીને વીણી શંખલાં ને છીપલાં,
આખાયે વાદળમાં વેરવાં જી રે;
ઊંચે તે આભથી લાવીને તારલા,
ધરતીને ખોળે ખંખેરવા જી રે.

સોનેરી કોરની લાવીને વાદળી,
ચંદરવા ચાર કોર બાંધશું જી રે;
એની તે હેઠ અમે રહેશું બે ભાઈબહેન,
ભાવતી રસોઈ રોજ રાંધશું જી રે.

6.

લીમડાને આવી ગ્યો તાવ
લીમડાના દાદા ક્યે કહી કહી ને થાકી ગ્યો,
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.

ટી-શર્ટ ને જીન્સવાળી માંજરી બિલાડી ક્યે આપણને દૂધ નહીં ફાવે !
પીત્ઝા ને બર્ગરની આખ્ખી આ પેઢીને રોટલી ને શાક ક્યાંથી ભાવે ?
વર્ષોથી બોટલમાં કેદી થઈ સડતા એ પીણાને પીવો ને પાવ.
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.

અપ ટુ ડેટ કાગડા ને કાગડીયું માઈકમાં મંડી પડ્યા છે કાંઈ ગાવા !
કંઈ પણ ભીંજાય નહી એવા ખાબોચીયામાં નીકળી પડ્યા છો તમે ન્હાવા ?
કૂંપળના ગીત લીલા પડતા મૂકીને ગાવ રીમિક્સના ગાણાઓ ગાવ.
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.

કાન એ કંઈ થૂંકવાનો ખૂણો નથી કે નથી પેટ એ કંઈ કોઈનો ઉકરડો,
આપણા આ ચહેરા પર બીજાના નખ્ખ શેના મારીને જાય છે ઉઝરડો ?
માંદા પડવાનું પોસાય કદિ કોઈને’ય સાંભળ્યા છે ડૉક્ટરના ભાવ ?

લીમડાને આવી ગ્યો તાવ
લીમડાના દાદા ક્યે કહી કહી ને થાકી ગ્યો,
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.

6.

દુનિયા આખીમાં મારે છે
ઘણું ઘણું જોવાનું,
અહીંયાં બેસી રે’તાં મારે
શું શું નહિ ખોવાનું !

ધરતીનો છેડો છે ક્યાં ને
સૂરજ આવે ક્યાંથી ?
કોયલ કાળી, પોપટ લીલો,
બગલો ધોળો શાથી ?

શિયાળે ઠંડી છે શાને ?
ગરમી કેમ ઉનાળે ?
ચોમાસામાં ગાજવીજ શેં ?
તણખો શાથી બાળે ?

આવું આવું ઘણુંક મારે
ભણવાનું હજી બાકી,
લીલી કેરી પીળી પડતાં,
કેમ મનાતી પાકી ?

ચાર પગે કેમ પશુઓ ચાલે ?
પંખીને કેમ પાંખો ?
આવી દુનિયા જોવા મુજને
દીધી કોણે આંખો ?

7.

દૂધ નહીં તો પાણી દે,
ડૉલ મને કાં કાણી દે !
તગતગતી તલવારો દે,
યા ગુજરાતી વાણી દે.
*******

એક જ ઘા ને કટકા છે ત્રણ,
સમજણ માટે ગુજરાતી ભણ.
તારી સામે નહીં જ નાચું,
હોય ભલે સોનાનું આંગણ
*******

એના કરતા હે ઈશ્વર દે મરવાનું,
ગુજરાતીનું પણ ગુજરાતી કરવાનું !
એ જ પામશે પાન નવા ને નવી હવા,
જેણે શિખ્યું દોસ્ત સમયસર ખરવાનું.
********

આજે અમને સપનું આવ્યું ગુજરાતી,
મારી છતથી દુનિયા આખી દેખાતી.
દોસ્ત ખરેખર હોય મનુનો વંશજ તું,
માનવતા છે માત્ર હવે તારી જ્ઞાતી.

8.
ગુજરાતી છું….

આખુંએ જગ લાગે પ્યારું ગુજરાતી છું,
ઈશ્વર પાસેનું ઘર મારું ગુજરાતી છું.

દુ:ખને દરવાજો બંધ કરી પીધું ગટગટ,
સુખને રાખ્યું છે સહિયારું ગુજરાતી છું.

આંખ ઝાટકી કાણાને કાણો કે’વાનો
બોલાશે નહીં સારું સારું ગુજરાતી છું.

સઘળી સગવડ સુરજની એને આપી છે,
મે’માન બને જો અંધારું ગુજરાતી છું.

અટકી જાતી પળ ને પૂરી થાતી અટકળ,
બસ ત્યાંથી ખુદને વિસ્તારું ગુજરાતી છું.

વિશેષણોના વન છે તારી આગળ પાછળ,
મેં તો કીધું છે પરબારું ગુજરાતી છું.

ચાંદા વચ્ચે ઘર બાંધીને રહું અથવા તો
આભ અગાસી પર ઉતારું ગુજરાતી છું.

Touch of Future

We have started preparations to collect the information that how many new students-we will have in the next year.


And now look I have touched the new "Taare-the stars of future"
It is a different and (difficult to explain) feeling to bring them school and make them to brush - bath - make them to talk .. play with us ....so many things...sometimes I think--how can we make this village that already have good hygienic habits...but any way till then we have a fantastic job to do to make these little gems to shine...
Wish us good luck in our work to make a stronger Nava nadisar-Gujarat-India!
Jay Hind!Jay Gujarat!