TAARe ZAmEEn paR@NaVaNaDiSaR

"મારો ચગે રે પતંગ કેવો..."

2012-01-16T21:56:00.002+05:30

બાળકો અને ઉત્તરાયણ.....મારો ચગે રે પતંગ....!!!

આમ તો ગત વર્ષે શાળા પતંગોત્સવની ઉજવણી માટે બાળકો સાથેની શરત અમારી એવી હતી કે, દરેક બાળકે પોતે પોતાના ઘર પાસે કપાઈને આવેલા અથવા તો મળેલા પતંગો વડે જ ઉજવણી કરીશું...પરંતુ આ વખતે અમારી શરત જરા હટકે હતી, અમે આ વર્ષના શાળા-પતંગોત્સવનું આયોજન ઉત્તરાયણના આગલા દિવસે જ નક્કી કર્યું..નક્કી એવું થયું, કે દરેક બાળકે ઘરેથી ફક્ત દોરી અને પોતાની આસપાસ અથવા તો શાળામાં આવતા રસ્તામાં જેટલી ફાટેલી-તૂટેલી પતંગો મળે તે લેતાં આવવી...તે ફાટેલી-તૂટેલી પતંગોમાંથી કમાન [ ચીપ્સ ]નો ઉપયોગ કરી આપણે અહિં જ નવી પતંગ બનાવીશું...અને તેના વડે જ ઉજવીશું આપણે આપણો શાળા-પતંગોત્સવ...આખા દિવસનું આયોજન કંઈક આ મુજબનું હતું...સવારે પ્રાર્થના...પ્રાર્થના બાદ ઉત્તરાયણ દરમ્યાન જે કોઈ બાળકોને નાની-મોટી ઈજા પહોંચી હોય તે ઘટના કહે અને તેવી ઘટના ન બને તે માટે પતંગોત્સવની ઉજવણીમાં શું-શું કાળજી રાખીશું તેની ચર્ચા...ત્યારબાદ મોટી વિશ્રાંતિ સુધી પતંગો બનાવવાનો શાળા-ઉદ્યોગ.....બપોર પછી શાળા-પતંગોત્સવની ઉજવણી...સાંજે ૪ વાગે ઉત્તરાયણ વિશે બાળકોને માર્ગદર્શન અને ઘરેથી ઉત્તરાયણ વિશે નિબંધ લેખન...અને છેલ્લે મેદાન સફાઈ..,
અમારો મુખ્ય ઉદ્દેશ્ય બાળકો પતંગો બનાવતા શીખે...જરૂરિયાતમંદ બાળકોને પણ શાળા-પતંગોત્સવની ઉજવણીમાં પતંગો અને આનંદ મળે અને સૌ બાળકો સાથે મળી ખૂબ-ખૂબ આનંદ કરે....બાળકોના ચહેરા પરની રેખો તો અમારા આયોજનની સફળતા તરફ અંગુલિનિર્દેશ કરતી હતી,છતાં પણ જો તમને જો આયોજનમાં કઈંક ખામી દેખાય તો ચોક્કસ અમારૂ ધ્યાન દોરજો...

ચાલો,અમારી શાળાના શાળા-પતંગોત્સવમાં,અમારા બાળકોની વચ્ચે,કેમેરા ધ્વારા ...

ઘરેથી અથવા તો રસ્તા પરથી ચીપો લઈને આવતાં બાળકો.....

કેવી રીતે બનાવીશું પતંગ???-નમૂનારૂપ માર્ગદર્શન

ગ્રુપ પ્રમાણે પતંગો બનાવતા બાળકો

સાથે-સાથે દરેક ગ્રુપને માર્ગદર્શન અને મદદ પણ....

પોતાને ગમતી અને પોતાને અનુકૂળ માપ મુજબની પતંગોનું નિર્માણ

પતંગોને સુકાવવા માટેની વ્યવસ્થા..

પતંગો બનાવવા માટે ધમધમતા શાળા-ઉદ્યોગનું એક દ્રશ્ય...

અમે તૈયાર છીએ અમારી પતંગો સાથે....

મોટી વિશ્રાંતિ બાદ

પતંગોત્સવ સમયના દ્રશ્યો આવા હતા...

અમારા બાળ-મિત્રોની સાથે-સાથે પક્ષીઘરના અમારા આ મિત્રોને નુકશાન ન પહોંચે તેની પણ અમારે કાળજી રાખવી જરૂરી હતી !!!

ઘણા બાળકોને બસ આમાં જ રસ હતો.....

પતંગોત્સવ પૂર્ણ થયા પછી તે ચીપ્સોનો ત્રીજી વાર ઉપયોગ..ધોરણ૧-૨ ના શિક્ષિકાબેનને પૂછતાં ખબર પડી કે હવે નાના બાળકો આમાંથી સરસ ધજાઓ બનાવશે

ઉત્તરાયણ વિશે ધોરણ ૧થી૪ અને ૫થી૮ નાબાળકોને વય મુજબ માર્ગદર્શન

અને છેલ્લે મેદાન સફાઈ....

હું પણ વિવેકાનંદ છું !

2012-01-12T21:09:00.000+05:30

હું પણ વિવેકાનંદ છું !

શાળા એ મીઠી મુંઝવણો અને તેમાંથી મળતા રસપ્રદ જવાબોની ખુશી અનુભવવાની જગ્યા છે.

૧૧ મી જાન્યુઆરીએ પ્રવાસ કરીએ તો ૧૨ મી તારીખે પ્રવાસને અંતર્ગત થતી પ્રવૃતિઓ યોજાય ! આ શાળાનો ક્રમ રહ્યો છે, પણ આ સંજોગોમાં દર વર્ષે સ્વામી વિવેકાનંદ જયંતી ઉજવીએ છીએ.. તે ઉજવણી પછી ઉજવવાની થાય !

તો શું આ વખતે કોઈ એક ક્રમ તોડવો પડશે ?

સવાલનો જવાબ ટ્રાવેલ્સમાં બાળકો સાથેની ચર્ચામાં જ મળી ગયો.

વિભાગ-૨-ચિત્ર અને લેખન

બંને વિભાગમાં વિષય પણ બે – પ્રવાસ.. અને સ્વામી વિવેકાનંદ

આટલું નક્કી થયા પછી પણ આખો દિવસ પ્રવાસમાં પગની સાથે ચિત્તનો પણ ચકરાવો રહ્યો કે, “આખરે આ ઉજવણી નો હેતુ શું રાખીશું ?” એક વ્યક્તિ વિશે અત્યાર સુધીમાં પુસ્તકોમાં છપાયું છે...શિક્ષકોએ તેમના જીવન વિશે કેટલીક વાતો પણ કહી છે. બાળકો એ સવાલ જવાબરૂપી વિવેકાનંદ પણ જોયા છે. ૨૦૦૯ની ઉજવણીમાં તેમના વિખ્યાત ( My Americans Brothers and sisters.. વાળું ) પ્રવચન પણ સંભળાવ્યું હતું તો આ વર્ષે ?

જવાબ સાબરમતી આશ્રમમાં ગાંધીજીના બચપણના ફોટોગ્રાફ્સ બતાવતી વખતે મળ્યો.

ભારતમાં મહાન વ્યક્તિઓને એવી રીતે પ્રસ્તુત કરાય છે કે જેના કારણે બધા માની લે કે, “આવું તો એ જ કરી શકે, આપણા જેવાનું એ કામ નહિ !”

તો આ વખતે સ્વામીજી ને શાળામાં એવી રીતે પ્રસ્તુત કરવા કે જેથી દરેક બાળકમાં એવો વિશ્વાસ જાગે કે “હા ! હું પણ વિવેકાનંદ જ છું”..હા ! વિવેકાનંદને આપણે આજે યાદ કરીએ છીએ, વાંચીએ છીએ, સમજવાનો પ્રયત્ન કરીએ છીએ કારણ – તેમને પોતાના માટે જ નહિ પણ સમાજ-રાષ્ટ્ર-વિશ્વ માટે જીવી બતાવ્યું !

સાચો રાષ્ટ્રપ્રેમ એ ફક્ત તિરંગાને સલામી આપવા પુરતો જ સીમિત નથી, મારી પડોશમાં બીમાર રહેતા વૃદ્ધની નાનકડી મદદ પણ મારા રાષ્ટ્રપ્રેમનો હિસ્સો છે. મારા ગામને સ્વચ્છ રાખવાનો મારો પ્રયાસ પણ રાષ્ટ્રપ્રેમનો હિસ્સો છે. આવા હેતુ સાથે યોજાયેલ લેખન અને ચિત્રની પ્રવૃતિએ અમને આપ્યો અમારો વિવેકાનંદ !–પ્રકાશ બિલદાર......જેને સતત પાંચ કલાક એકધ્યાને નિબંધ લખવાનું કામ કર્યું ! ૧૨ વાગ્યાથી સાંજે ૫ વાગ્યા સુધીમાં જમવા માટેનો સમય છોડી દઈએ તો એક પણ વખત બીજા સાથે વાતો કરવી કે જરા હળવા થવા બહાર ફરી આવું !! આવું, કઈ પણ નહિ..તો તેના જ ઉદાહરણથી વિવેકાનંદ સમજાવવા સહેલા પણ પડ્યા અને કદાચ અસરકારક પણ ! આ રહ્યો આખો ઘટનાક્રમ :

ભારત માતા કી જય.......

" મારા વિચારો મારા મુખે કહીશ..."

સ્વામીજીના વિચારોની બાળકો પર અસરકારકતા વધારવાના પ્રયત્નમાં અમારો પ્રકાશ..

આપણે પણ આપણા વિચારોથી વિવેકાનંદ જેવા બની શકીએ છીએ....

પોતાની યાદગાર સફર વિશે પોતાનું લેખન વાંચતો અમારો પ્રીતેશ...

પોતે દોરેલું સ્વામીજીનું ચિત્ર પ્રદર્શિત કરતો રાવળ પરાગ..

સ્વામીજી વિશે .......

આપણે સ્વામીવિવેકાનંદ જેવું બનવા માટે શું-શું કરવું પડશે..?- તેના જવાબ રૂપે

ઉત્તમ વિચારો રૂપી ચોકલેટ મેળવ્યાના આનંદ સાથે સ્વામીજીને જન્મદિનની શુભેચ્છા પાઠવતાં બાળકો..

જે અમે અનુભવ્યું તે વહેચવાનો અમારો આ પ્રયત્ન તમારા પ્રતિભાવોથી વધુ વેગવંતો બને છે !

અમારો રમતોત્સવ કેમ નહી???

2012-01-08T23:41:00.000+05:30

જો મોટા બાળકો માટે રમતોત્સવ તો અમારા માટે કેમ નહી??

નાના બાળકોના આવા પ્રશ્નના જવાબ માટે તમે શું આયોજન કર્યું ??

અમે તો નાના બાળકો માટે નાની-નાની રમતોના મોટા રમતોત્સવનું આયોજન કર્યું, બાળકોએ પણ ખૂબ ધમાલ-મસ્તી સાથે તેમાં ભાગ લઇ આનંદ મેળવ્યો,

લીંબુ ચમચીમાં છોકરીઓમાં પ્રથમ આવનાર વિકલાંગ બાળા હિના પરમાર

કોથળા-દોડ

સંગીત-ખુરશી

શાળાકીય પર્યાવરણનો પ્રાણવાયુ....

2012-01-07T02:40:00.002+05:30

શાળાકીય પર્યાવરણનો પ્રાણવાયુ-: રમતો + ઉત્સવ

શાળાનું શિક્ષણકાર્ય એ શાળાનો આત્મા છે,શાળા ગમે તેટલી સુંદરતા સાથેના શણગાર વડે શણગારવામાં આવી હોય ,પરંતુ જો બાળકોને તે શાળામાં ઉત્તમ શિક્ષણ ન મળતું હોય તો તે શાળાની સુંદરતા એકડા વિનાના મીંડા[શૂન્ય] જેવી સાબિત થાય છે,આટલું જ મહત્વ શાળાકીય પર્યાવરણમાં રમતોનું પણ છે,જો આપણે માનતાં હોઈએ કે ઉત્તમ શિક્ષણ શાળાનો આત્મા છે તો આ પણ માનવું રહ્યું કે રમતો શાળાકિય પર્યાવરણ માટે પ્રાણવાયુ સમાન છે, કારણ કે દરેક બાળકની પ્રકૃતિ સરખી નથી હોતી.કેટલાક બાળકને શિક્ષણકાર્યમાં વધુ રસ હોય છે,તો કેટલાકને રમત-ગમતમાં.હવે આવા શિક્ષણકાર્યમાં ઓછો અને રમતોમાં [જ] વધારે રસ ધરાવતાં બાળકો માટે શિક્ષણકાર્ય એ મોટી પળોજણ સમાન હોય છે અને ખરા અર્થમાં કહીએ તો આવા બાળકો વર્ગખંડોમાં શિક્ષણકાર્યને ફક્ત “ચાલો,સહન કરી લઈશું” જેવી શૈલીમાં લેતા હોય છે.કારણ કે તેઓને વધારે રસ રમત-ગમતના તાસમાં હોય છે અને રોજ દિવસના અંતે આવતાં આવા તાસને કારણે તેમના શિક્ષણકાર્યને જીવંત રાખવાનું કામ કરતો હોય છે..હવે વિચારો કે જો શાળામાં પ્રાણવાયુ સમાન રમતો જ ન રમાડવામાં આવે તો??? વિચારો કે એવા બાળકોના શિક્ષણનું ભવિષ્ય શું હોઈ શકે કે જે બાળકોને ફક્ત રમત-ગમતમાં જ રસ છે.શું તેમનું શાળાકીય જીવન ધબકતું રહે ખરું?? માટે જ બાળકોને શાળામાં આવવા માટે પ્રેરવાનું કામ રમતો જ કરે છે.

અમારું ગણિત તો એમ કહે છે કે જે શાળાનો રમતોત્સવ તંદુરસ્ત તે શાળાનો ગુણોત્સવ પહેલવાન!!!

બાળક તો બાળક છે,તેને હજુ એટલી સમજણ નથી કે તેની તંદુરસ્તી અને આનંદ માટે જેટલી જરૂરિયાત રમતોની છે,તેટલી જ જરૂરિયાત તેના ભવિષ્યના સામજિક જીવન માટે શિક્ષણની પણ છે. અરે! બાળકને આ બધી ખબર પણ ક્યાંથી હોય..

કારણ.....બાળક એ તો બાળક છે.......

પરંતુ આ બાળકો ક્યારેક-ક્યારેક શાળામાં વર્ગખંડમાં કે વર્ગખંડની બહાર મેદાનમાં એટલું સરસ પ્રદર્શન કરી જાય છે કે આપણે આપણા મનમાં બાંધેલી તે બાળકોની મર્યાદાની ધારણામાં આપણને ખોટા સાબિત કરે છે.આવા જ એક અમારા રમતોત્સવમાં બાળકોએ કરેલ કલ્પના બહારના પ્રદર્શને વર્ણવીએ તેના કરતાં જોઈશું તો જ વધારે ખ્યાલ આવશે.

કબડ્ડી

ખો-ખો.

ખો-ખો રમતના રણ-મેદાનમાં જતાં પહેલાનું માર્ગદર્શન

નિયમોની સમજ અને કેટલાક જરૂરી સુચનો..

ગોળાફેંક ગોળાફેં

ગોળાફેંક

યોગ

ઊંચી કૂદ

અન્ય ન ભુલાય તેવી પળો

કબડ્ડીમાં બાળકોને પ્રોત્સાહિત કરતા બીટ કેળવણીશ્રી

સાથે રમીએ સાથે જમીએ ......

પ્રેક્ષકો વીના તો રમત અધૂરી જ ગણાય..........

પોતાના બાળકોને રમતોના રણ મેદાનમાં જોવો કોને ન ગમે?-રમતો નિહાળતા ગ્રામજનો

પોતાના શિક્ષકશ્રી સાથે રમતના પરિણામોનું પોસ્ટમોર્ટમ

તાલુકાના રમતોત્સવમાં અમારી શાળાના બાળકોની ક્ષણો

તાલુકા કક્ષાએ ગોળાફેંકમાં બીજા નંબરે..

માણો...અમારી શાળાની Christmas ને...

2012-01-01T00:30:00.000+05:30

આમ તો અમારી શાળા મીનામંચ કાર્યક્રમ અંતર્ગત દર વર્ષે ડિસેમ્બર માસમાં નાતાલ ની ઉજવણી કરતી, પરંતુ શિક્ષકમિત્રો પાસે પણ સિમિત માહિતીને કારણે ઉજવણી પણ સિમિત રહેતી. પરંતુ આ વર્ષેધોરણ-૮ માટે વિદ્યાસહાયકમિત્રોની નવી નિમણુંકમાં ખ્રિસ્તી ધર્મ પાળનાર સ્વપ્નીલભાઈના આવવાથી અમારી શાળાના બાળકોને નાતાલની ઉજવણીમાં બહુ જ મોટો લાભ થયો.અમારા મિત્રએ બાળકોને ખ્રિસ્તી ધર્મથી અમને તો માહિતગાર કર્યા પણ સાથે-સાથે બાળકોને પણ ખ્રિસ્તી ધર્મના લોકો નાતાલનો તહેવાર શા માટે ઉજવે છે તેની વિગત અને કેવી રીતે ઉજવે છે તેનો અનુભવ સાથેના આનંદનો પણ અહેસાસ કરાવ્યો. સુરેન્દ્ર જ્યારે બાળકોની વચ્ચે સાંતાક્લોઝ બનીને આવ્યો ત્યારે તો બાળકોના આંનદનો પાર ન રહ્યો. સાંતાક્લોઝને બાળકો બહુ જ પ્રિય છે અને નાતાલના દિવસે સાંતાક્લોઝ બાળકોને ભેટ-સોગાદ આપી ખૂશ કરે છે..તેમજ કોઈ નિરાશ કે રડતાં બાળકોને ખૂશ કરવા માટે સાંતાક્લોઝ હંમેશા માતાની જેમ તત્પર હોય છે.....આવી બધી સાંતાક્લોઝ વિશેની વાતો સાંભળી કેટલાક બાળકોમાં ગણગણાટ થયો,પછીથી બાળકો સાથે ચર્ચા કરતાં ખબર પડી કે બાળકોના ગણગણાટમાં ‘મૂંછાળી મા’નો એટલે કે "ગિજુભાઈ બધેકા” નો ઉલ્લેખ થયો હતો...ત્યારે અમારા મનમાં પણ પ્રશ્ન થયો કે....

શું બાળકોને પ્રેમ કરવાની બાબતમાં સાંતાક્લોઝને ‘મૂંછાળી મા’ અથવા તો ‘મૂંછાળી મા’ને આપણે સાંતાક્લોઝ સાથે સરખાવી શકીએ..???

આવા પ્રશ્નની ગડમથલ સાથે-સાથે ચાલો,અમારી શાળાએ ઉજવેલ નાતાલના પર્વને માણીએ.......

ખ્રિસ્તી ધર્મ અને તેના મુખ્ય તહેવાર નાતાલ વિશે બાળકોને સમજ આપતા શિક્ષક્શ્રી

હું છું સાંતાક્લોઝ, હું.....

નાતાલ પર્વના ચિહ્ન "ક્રિસમસ ટ્રી"ની ઓળખ

બાળકો મને પ્રિય છે...બાળકોની વચ્ચે અમારા નાના santa

સાંતાક્લોઝની સાથે ડાન્સ કરતા અમારા શિક્ષકશ્રી...

બાળકોને ચોકલેટની લ્હાણી..........

બાળકોના મોં પર આનંદ લાવવાનો સચોટ ઉપાય એટલે ચોકલેટ..

મોટેરાઓને પણ અમારા આ નાના સાંતાક્લોઝે ખૂશ-ખૂશ કરી દીધા..

બાળકોને ચોકલેટ આપતા શિક્ષકશ્રી

કેક વિના તો....નાતાલની ઉજવણી અધૂરી જ ગણાય..

સાંતાક્લોઝની સાથે ડાન્સ અને મસ્તી કરતાં બાળકો....

ખૂશ-ખૂશાલ પ્રાથમિક શાળા - એવું કહી શકાય ખરૂ હોં...

શાળાનું christmas tree

શાળામાં બાળકો અને શિક્ષકમિત્રોએ મળી શણગારેલ શાળાનું એક દ્રશ્ય

નવા વર્ષની શુભકામનાઓ સાથે

અમારા શાળા પરિવાર તરફથી આપ સૌને

Happy new year-2012

આપણા બાળકો સાહસિક કેવી રીતે બનશે ????

2011-12-24T14:02:00.001+05:30

તો પછી તમે જ કહોને...............

આપણા બાળકો સાહસિક કેવી રીતે બનશે ????

ક્યારે ક્યારે નાના-નાના બાળકોને નાની-નાની રમતમાં ખૂબ જ મજા આવતી હોય છે અને આવી રમતો બાળક વર્ગખંડમાં નહી પણ બહાર મેદાનમાં અને ખાસ તો વર્ગશિક્ષકની ગેરહાજરીમાં જ રમતો હોય છે,તેનું કારણ પણ એ જ કે આપણા તરફથી મળતી વણ જોઈતી સૂચનાઓ રૂપી અત્યાચાર તે સહન કરવા માગતો નથી હોતો અને પરિણામે તે આવી પ્રવૃત્તિઓ માટે શિક્ષકની ગેરહાજરીવાળો સમય અને સ્થાન પસંદ કરે છે,આવી નાની રમતોમાં બાળકોને મળતા આનંદ સામે આંખ આડા કાન કરી આપણે તેમાંના જોખમી પાસનું ગાણું શરૂ કરી દઈએ છીએ..અને "અરે... જો વાગશે તો ...અરે આમ કરતાં-કરતાં પડીશ તો?? જેવા ડાયલોગો વડે આપણે બાળકોને તે રમતના આનંદથી અને આપણી ફરજ રૂપી કામથી અગળા થઇ જઈએ છીએ અને પાછા બાળકોની કાળજી રાખ્યાનો આનંદ માણીએ છીએ,પણ આપણે તે સમયે તે બાળકની રમતના આનંદ માણવાની ભૂખને નથી સમજી શકતા કે નથી તે સંતોષવા માટેનો અન્ય કોઈ ઉપાય કરતા ! જયારે તે જ બાળકોને વર્ગખંડમાં આપણે સાહસિક વાર્તાઓ સંભળાવી સાહસિક બનવાની મફતમાં સલાહ અને ઉપદેશ પણ આપીએ છીએ..અમે એમ પણ નથી કહેતા કે બાળકોને જોખમી રમતો રમવા દેવી જોઈએ, પરંતુ આપણો પ્રયત્ન એવો હોવો જોઈએ કે જેનાથી તેવી રમતોમાંના જોખમોની શક્યતાઓ ઓછી થાય. જેમ કે જો તમને જે દિવસે તમે બાળકોને કોઈ એવા બહાદૂરની વાર્તાઓ અથવા એકમ શીખવશો જેમાં આવતું હશે કે તે બહાદુર ઝાડ પરથી છલાંગ મારી તે ડાકુઓ પર તૂટી પડ્યો....! હવે આ તો બાળ-માનસ. વર્ગખંડની બહાર નીકળતાં જ તે પણ બહાદુર બનશે અને અનુકરણ પણ કરશે જ ! અને તે સમયે જો આપણે શાળામાં એક ઝાડ નીચે મોટો રેતી ભરેલો લાંબો પહોળા ખાડાવાળું એવું સ્થાન એવું બનાવેલું હોય કે જ્યાં જોખમની નહીવત જ શક્યતા હોય અથવા તો આપણી હાજરીમાં જ એવી કોઈ રમત રમાડીશું કે જેનાથી બાળકનો બહાદુરી બતાવવા માટેનો આવેશને ન્યાય મળે અને સાથે સાથે બહાદુરીના ગુણોનો પણ વિકાસ થાય..........................................................................................................

બાળકોની કલ્પનાશક્તિ....

2011-12-20T20:12:00.002+05:30

બાળકોની કલ્પનાશક્તિ રૂપી શબ્દકોશમાં “મર્યાદા” શબ્દ હોતો જ નથી...

ક્યારેક ક્યારેક બાળકોના આંતરિક કૌશલ્યોની ક્ષમતા આપણે આંકી શકતા નથી અને કેટલીવાર જો આપણે આંકીએ તો પણ આપણે સાચા પડતા નથી અને પરિણામ આશ્ચર્યચકિત કરી દે તેવું મળે છે, બાળક તો આવું ન કરી શકે , અરે! બાળકને તો આવું આવડતું હશે???, વગેરે અંદાજો રૂપી આપણો ભ્રમ ત્યારે ભાગે છે જયારે આપણે બાળકને તે પ્રવૃત્તિ કરવાની તક અને તે માટેના સાધન-સામગ્રી સાથેનું અનુકુળ વાતાવરણ મળી રહે છે,તમે જો ધ્યાનથી વિચારો તો વર્ગખંડમાં કોઈ એવી એક પ્રવૃત્તિ કરો છો કે જેમાં બાળકને નવું જાણવાની/સમજવાની/નવું ક્રિયાત્મક સર્જન કરવાની તક મળે, તે માટે તમે દરેક બાળકોને સામુહિક માર્ગદર્શન આપો છો, અને પછી ફરીથી તે પ્રવૃત્તિ કરવા માટે કહો છો, જો અમે અમારા અનુભવોને આધારે તમારા વર્ગખંડનું પરિણામ કહીએ તો તમે જેવું ધાર્યું હતું તેવી રીતની પ્રવૃત્તિમાં દસે ચાર-છ બાળકો પૂરેપૂરા સફળ રહ્યા હશે, એટલે કે વર્ગખંડમાંના ૪૦% થી ૬૦% બાળકો માટે તમારું માર્ગદર્શન સફળ રહ્યું ગણાય, હવે આપણે બાકીના ૬૦% કે ૪૦% બાળકો માટે ફરીથી પ્રયત્ન કરીશું અને ત્યારે આપણે તેમાંથી પણ સારું પરિણામ મેળવીએ છીએ, પણ ઘણા પ્રયત્નો પછી પણ દસે -૧-૨ બાળકો એવા રહે છે જે તમારા ખૂબ પ્રયત્ન છતાં પ્રવૃત્તિમાં આપણી કલ્પના મુજબનું પરિણામ આપવામાં અસમર્થ રહે છે [અને તે બાળકો અસમર્થ છે તેવું માની ]આપણે આગળ વધી જઈએ છીએ, ત્યારે તે સમયની આપણી વિચારસરણીને બારીકીથી જોઈએ તો આપણને સમજાશે કે તે પ્રવૃત્તિ કરવા અને તેમાં તમારી ધારણા મુજબના પરિણામ આપવા અસમર્થ બાળક નથી હોતો પણ તેને તેની સમર્થ-શક્તિ મુજબનું માર્ગદર્શન આપવામાં આપણે નિષ્ફળ હોઈએ છે. બાળક કહે છે મારે તો જાણવું છે/શીખવું છે/સમજવું છે/દરેક પ્રવૃત્તિઓમાં સારૂ કરવું છે,પણ મારી શરત એટલી જ છે કે .......

‘મને મારી સમજણની ક્ષમતા મુજબનું માર્ગદર્શન અને હું જે પર્યાવરણમાં સારી રીતે કામ કરી શકું તેવું અનુકુળ પર્યાવરણ મેળવી આપો અને પછી જ મારી પાસેથી તમારી ધારણા મુજબના કે તેના કરતાં પણ ઘણા સારા પરિણામની આશા રાખો..................”

દરેક બાળકોને શાળામાં બે વસ્તુઓ ચોક્કસ અને ચોક્કસ ગમતી જ હોય છે....

[૧] પ્રવૃત્તિ....

[૨] પ્રવૃત્તિ કરાવતા શિક્ષક......

બાળવાર્તાઓ અને આપણે.....

2011-12-13T18:47:00.000+05:30

જયારે બાળવાર્તાઓ કહેવાની વાત આવે ત્યારે બાળકો તમને કંજૂસ તો નથી કહેતાને ????

આપણે મન જેનું મૂલ્ય નહિવત છે અને બાળકો માટે જે અમૂલ્ય છે, તે છે “બાળવાર્તાઓ”.
બાળવાર્તાઓ કહેવામાં પણ આપણે કંજૂસાઈ કરતાં હોઈએ છીએ,અમારૂ માનવું છે કે ૫ મિનીટની બાળવાર્તા બાળકને પાંચ કલાકના કાર્યનો થાક ઉતારી બાળકોમાં બીજા ૫ કલાક કાર્ય કરવા માટેનો જોમ ભરી દે છે.આવી બાળવાર્તાઓ આપણે આપવાની નથી ફક્ત કહેવાની જ છે, તેમાં પણ જો આપણે બાળકોને મન કંજૂસ સાબિત થતા હોઈએ તો તો.!!!ચાલો આજથી જ નિર્ણય કરીએ કે, હું બાળકોને રોજ ઓછામાં ઓછી એક બાળવાર્તા તો ચોક્કસ કહીશ જ !!!

શાળા આરોગ્ય તપાસણી કાર્યક્રમ-૨૦૧૧....

2011-12-09T09:00:00.000+05:30

આરોગ્ય તપાસણી કાર્યક્રમ દરમ્યાન અમારા બાળ-પહેલવાનોની તપાસ કરતા મેડીકલ ઓફીસરશ્રી..

બાળકોને તપાસણી બાદ સુચવેલ દવાઓ મેળવતાં બાળકો..

ડોક્ટરનું નામ પડતાં જ જે બાળકોને ઇન્જેકશનનો ડર દેખાવવા લાગે છે તેવા બાળકોના ડરને દૂર કરતાં શિક્ષિકા બેનશ્રી..

તાવને કારણે વારંવાર ગેરહાજર રહેતી બાળાની લોહી તપાસણી...

શાળાનું આરોગ્યપ્રદ પર્યાવરણ અને જોમ ભરેલા શિક્ષકો વડે જ શાળાની શૈક્ષણિક તંદુરસ્તી શક્ય છે.

આવો,શાળાને અંગ્રેજીમય બનાવીએ...એક પ્રવૃત્તિ

2011-12-06T18:11:00.007+05:30

શાળામાં કે સમાજમાં આપણે કદાચ અજાણતાં જ અનુભવીએ છીએ કે, બાળકને કોઈ પણ ભાષા શીખવા/શીખવવા માટે તેની આસપાસનું ભાષાકીય વાતાવરણ ખૂબ મહત્વનો ભાગ ભજવે છે,બાળકને કોઈ પણ ભાષા શીખવતાં પહેલાં તેની પાસે તે બાબતનું ઓડિયો અને શબ્દ ઓળખ માટે વિડિયો ઇન-પૂટ કરવું ખૂબ જ મહત્વનું છે,.બાળક તે ભાષા વિશે જે કંઈ પણ અને જેટલું પણ જાણે છે તેનો ઉપયોગ કરી બાળકોમાં તે ભાષાનું ભાથું આપવામાં આવે તો બાળક તે ભાષાને વધારે સારી રીતે શીખવા-જાણવા અને બોલવા તત્પર બને છે,અને આમ કરવાથી જ બાળક તરફથી તે ભાષા શીખવાની જરૂરીયાત વધે છે.અને જયારે શિક્ષણની જરૂરીયાત વધે છે ત્યારે તે શીખવવા માટેની પદ્ધત્તિની અસરકારકતા પણ વધે છે અને માર્ગદર્શક તરીકેની આપણી મહેનત પણ રંગ લાવે છે. આપણે જોઈએ છીએ કે મોટેભાગે આપણી ખૂબ જ મહેનત/પ્રયત્ન છતાં આપણી પ્રાથમિક શાળાઓમાં વધારે પડતાં બાળકોમાં અંગ્રેજી વિષયનું પાસુ ઓછું પ્રભાવી જોવા મળે છે.તેના માટેના ઘણા કારણોમાંનું એક કારણ એપણ છે કે બાળકોને શાળામાં કે શાળા બહાર અંગ્રેજી વિષયના તાસ સિવાયના સમયમાં જવલ્લેજ આ ભાષા માટેનું જરૂરી ઇનપૂટ મળી રહે છે.અને તે પણ નહિવત પ્રમાણમાં!! અને આવા તાસ બહારના સમયમાં પણ જેટલી બાબતોમાં તેને આ ભાષાનો ઉપયોગ કરવો પડતો હોય તેમાં પણ તે અજાણતાં જ ઉપયોગ કરતાં જોવા મળે છે,એટલે કે તે બાળકને ખ્યાલ પણ નથી હોતો કે જે તે વસ્તુ માટે તે જે શબ્દોનો ઉપયોગ કરે છે તે અંગ્રેજી ભાષાનો જ છે.....

જેમ કે Pen Table Ticket T.v. station packet વગેરે.

.........આવા શબ્દો બાળક એટલા માટે જાણતો હોય છે કે આવા શબ્દો તેના રોજિંદા કાર્યમાં વાંરવાર તેના કાને સંભાળતો હોય છે...વારંવાર બોલાતો હોય છે..અથવા તો તેના વાંચન દરમ્યાન તેની આસપાસના પર્યાવરણમાં આવા શબ્દો તેની સામે વારંવાર આવ્યા કરતો હોય છે.પરિણામે વારંવારના પુનરાવર્તનને કારણે જ બાળકો આવા શબ્દોને સરળતાથી ઓળખી શકે છે-જાણી શકે છે અને ભાષામાં સરળતાથી તેનો ઉપયોગ પણ કરી શકે છે. બસ આ જ રીતે જો આપણે આપણી શાળામાં અને આપણી આસપાસના પર્યાવરણમાંથી એવી વસ્તુઓ કે જે શાળામાં બાળકની નજરમાં વારંવાર આવતી હોય તેવી તમામ વસ્તુઓને અંગ્રેજી ભાષામાં શું કહેવાય/લખાય તે સાથેનું એક લેબલ લગાવીએ તો બાળકને જે તે ભાષાના શબ્દોનું પુનરાવર્તન સાથેનું વધારે ઇનપૂટ મળશે તે ચોક્કસ બાબત છે.જે અંતર્ગત શાળામાંની મોટાભાગની તમામ ચીજ વસ્તુઓને બાળક અંગ્રેજી ભાષામાં જાણે,આમ કરવાથી તેની અંગ્રેજી ભાષાને જાણવા/શીખવા માટેની તત્પરતામાં વધારો થશે અને તે બાબતનું માર્ગદર્શન આપવા માટેનું આપણુંય કામ સરળ બનશે.

અમારી શાળાએ પણ “આવો,શાળાને અંગ્રેજીમય બનાવીએ” નામે આવી જ એક પ્રવૃત્તિ હમણાં બીજા શૈક્ષણિક સત્રની શરૂઆતમાં જ શરૂ કરી છે; તે અંતર્ગત વિદ્યાર્થીઓને આપણે કઈ કઈ વસ્તુઓ ટેગ કરવી જોઈએ તે નક્કી કરવા કહ્યું. તેમને ગુજરાતીમાં એક લાંબી યાદી બનાવી. એમાંથી મહત્વની કેટલીક વસ્તુઓ શોર્ટ આઉટ કરી. તેમના માટેના અંગ્રેજી શબ્દો ડીક્ષનરીમાંથી શોધવાનું કામ ધોરણ આઠના વિદ્યાર્થીઓને સોપ્યું. પછી ના દ્રશ્યો તો હવે તમારી સામે છે. જો કે આ એક નાનકડો પ્રયાસ છે. તે માટેના સુધારા-વધારા માટે આપ સૌના સુચનો પણ આવકાર્ય છે.આ પ્રવૃત્તિથી બાળકોને અંગ્રેજી ભાષાના શિક્ષણમાં કેટલો લાભ કરશે તે તો સમયાંતરે જ જાણી શકાશે અને તે અમે આપને પણ ચોક્કસ જણાવીશું.

[“લાભ” એટલા માટે કે “ખોટ” તો નહી જ થાય તેની અમને ખાત્રી છે]

39મુ રાજ્ય કક્ષાનું ગણિત-વિજ્ઞાન પ્રદર્શન-2011

2011-11-27T19:52:00.025+05:30

કપડવંજ મુકામે આયોજિત રાજ્ય કક્ષાનું ૩૯મું ગણિત-વિજ્ઞાન પ્રદર્શન-૨૦૧૧ ની અમારી શાળાએ લીધેલ મુલાકાતના ફોટોગ્રાફ્સ...

ક્લિક કરો...

બાળકોને તાજા શાકભાજી અને શિક્ષણ પણ !!!!

2011-11-01T05:00:00.001+05:30

એક એવી પ્રવૃત્તિ જેમાં બાળકને તાજા શાકભાજીની સાથે-સાથે શિક્ષણ મળશે!!!!

જો આપણે એમ માનીએ કે બાળકો પણ શાળાને પોતાનું ઘર માની શાળાએ આવે અને શાળાની તમામ પ્રવૃત્તિમાં રસ તે માટેનો જો આપણો પ્રયત્ન હોય તો તે માટેની ખૂબ જ ફળદાયી અને બાળકો અને શિક્ષકમિત્રો વચ્ચે લાગણીનો તાંતણો બાંધતી તેમજ ગ્રામજનોની નજરોમાં શિક્ષકના સ્થાનને વધુ ઉંચાઈએ લઈ જતી એક પ્રવૃત્તિ છે, ''શાળા-કિચન ગાર્ડન” જે અંતર્ગત શાળાની વધારાની જમીનનો ઉપયોગ બાળકોની મધ્યાહન ભોજનમાં તાજા શાકભાજી મળી રહે તે માટે કરી શકાય,જેમાં શાળાની થોડીક જમીનનો ઉપયોગ શાકભાજીના વાવેતર માટે કરવામાં આવે છે,જો શાળા પાસે પોતાની જમીનની વધારે છૂટછાટ હોય તો રીંગણ, ભીંડા, મરચાં, ટામેટાં, ફ્લાવર વગેરે અને જો જમીનની છૂટછાટ ખૂબ ઓછી અથવા ન હોય તો વેલા રૂપે થતી શાકભાજી જેમ કે દૂધી, વાલોળપાપડી, ગલકાં વગેરે ધ્વારા બાળકોને પોષણક્ષમ તાજા શાકભાજી પૂરા પાડી શકાય છે, આ પ્રવૃત્તિનો મુખ્ય ધ્યેય બાળકોને શાળામાં મધ્યાહન ભોજનમાં તાજા શાકભાજી મળી રહે તે માટેનો છે પરંતુ તેની સાથે સાથે બાળકોને બીજા પરોક્ષ ઘણા જ ફાયદા થાય છે જેવા કે શાકભાજીની ખેતીનો અનુભવ, ક્ષુપ-વેલા વગેરેના પ્રત્યક્ષ નિરિક્ષણ અને શિક્ષણ, શાકભાજીની કાળજી માટેની જરૂરી પ્રક્રિયા ધ્વારા શિક્ષણ જેમ કે નિંદામણ, દવા છંટકાવ ધ્વારા તેની કાળજી જેવા ઘણા એકમોમાં T.L.M. તરીકે આપણો આ “કિચન-ગાર્ડન” ઘણો જ ઉપયોગી સાબિત થાય છે.

મસ્તી કી પાઠશાલાના આ કિચન ગાર્ડનને વિકસવાની કેટલીક ક્ષણો અહી કેમેરામાં ઝડપાઈ છે તે જોઈએ..

(એવી કેટલીક પળો તો ચુકી ગયા - જેવી કે- આ જગ્યાએ એક ઊંડો ખાડો હતો..અને તેને સમથળ કરવા શાળા પરિવારે કરેલ આયોજનો અને પરિશ્રમ .)

થોડા દિવસ પછીના ફોટોગ્રાફ્સ એટલે કે “શાળાની મહેનત બાળકો માટે રંગ[શાકભાજી] લાવી” એવું પણ કહી શકીએ..

મદદનીશ રસોઈયાશ્રી જુગાબેન
રસોઇયાશ્રી રાજેશભાઈ મહેરા
અમારા વડીલ અને મ.ભો.યોજનાના સંચાલકશ્રી બાબુકાકા

સાચું કહીએ તો અમે તો ફક્ત મદદ કરી છે બાકી સારસંભાળથી માંડી તેના માટેની દરેક પ્રકારની કાળજીનો શ્રેય શાળા પરિવારના જ સભ્ય એવા મધ્યાહન ભોજનના સંચાલકશ્રી બાબુકાકા તથા રસોઇયાશ્રી રાજેશભાઈ તેમજ મદદનીશ રસોઇયાબેનશ્રી જુગાબેનને ફાળે જાય છે.

અમારા આ કિચન ગાર્ડન વિશે તમારે શું કહેવું છે? આ પ્રવૃત્તિ સાથે હજુ શું વધુ જોડી શકાય? કોમેન્ટ સ્વરૂપે જરૂર જણાવો...

માતૃભાષા અને આપણો વર્ગખંડ...

2011-10-16T09:35:00.001+05:30

૫ મી સપ્ટેમ્બરે પુરતા સ્ટાફ સાથે હવે જયારે ધોરણ ૫ થી ૮ માં માતૃભાષાની શિક્ષણની જવાબદારી ઉપાડી ત્યારે સહજ રીતે- આ પ્રશ્ન મનમાં થયો કે

“માતૃભાષાનું શિક્ષણ શા માટે ???”

જો ફક્ત તેની લીપી ઓળખાવી અને તે લખતા વાંચવા શીખવવાનું હોત તો કદાચ તેના માટે આટલો મોટો સમયગાળો ન હોત ! તો ભાષા શિક્ષણના બે પાસા વિચારો...........

[૧].યાંત્રિક.......[૨].આંતરિક

[૧] યાંત્રિક-: યાંત્રિક પાસામાં તેની લીપી, ઉચ્ચારો, તેને લખવી, વાંચવી વગેરે ...

[૨] આંતરિક-: આંતરિક પાસામાં તેનો ભાવ સમજવો, અર્થગ્રહણ, વિચારવું, પ્રતિક્રિયા આપવી, સમીક્ષા કરવી, અભિપ્રાય આપવો, સારાંશ કાઢવો, પ્રસ્તુત કરવું કે પોતાની જાતને પ્રસ્તુત કરવી વગેરે કહી શકાય.

આપણા સૌનો અનુભવ છે કે આપણે યાંત્રિક પાસાને મજબૂત બનાવવા અવનવા પ્રયોગો કરીએ છીએ !- ઓફીસીઅલી અને અનઓફીસીઅલી ! (ગુણોત્સવ અને વાંચન-લેખન–ગણન અભિયાન તે પાસા માટે જ છે !) છતાં તેમાં પૂર્ણ સફળતા – બધા બાળકો પોતાની કક્ષા અનુસાર વાંચી, લખી શકતા હોય તેવી સ્થિતિ પ્રાપ્ત થઇ નથી ! કારણ ? આપણે બાળકમાં રજુ થવાની ફરજ પડે- તેને રજુ થવું ગમે જ એવી પરિસ્થિતિઓ તેમની સામે મુકવાનું ચુકી ગયા ! – જો તેમને તેમ કરવાનું ગમતું હોત તો તે ભાષાના યાંત્રિક પાસાઓને ઓળખવા પ્રયત્નો તેમની મેળે કરતા થયા હોત !

મને એ દિવસો યાદ છે જયારે આપણે રેડીઓ પર ક્રિકેટની કોમેન્ટ્રી સાંભળતાં હતા. મારા દાદા જ્યાં સુધી હિન્દીમાં કોમેન્ટ્રી આવે ત્યાં સુધી સાંભળે અને અંગ્રેજી આવે કે તરત મને કહે બંધ કરી દે ખોટા પાવર શું બાળવાના ! પણ જો કોઈ મેચ તેની છેલ્લી ક્ષણોમાં હોય અને રસપ્રદ બનેલી હોય..અને અંગ્રેજીમાં કોમેન્ટ્રી હોય તોય પ્રયત્ન કરતા કે શું થઇ રહ્યું છે ! તેઓ તે ભાષાને ભેદવાનો પ્રયત્ન કરતા કારણ તે તેમની જરૂરિયાત હતી !

શું આપણે વર્ગખંડમાં ભાષા વાપરવી જ પડે એવી સ્થિતિઓ નિર્માણ કરીએ છીએ ?

૫ થી ૭ ના મારા અનુભવો તો પહેલા કહી ચુક્યો છું પણ આ વખતે ધોરણ – ૮ ના વિદ્યાર્થીઓ સાથે પ્રથમ વખત કામ કર્યું તો કેટલીક નવી યોજનાઓ(સુબીર ની ભાષામાં કહીએ તો ષડયંત્ર!) આ રહી-

· જો નરસિંહ મહેતા પુરુષ હતા તો તેમને “પૂરણ વરને પામી” એમ કેમ કહ્યું હશે ?

· ગાંધીજીએ પોતે કરેલી ભૂલોનો એકરાર ન કર્યો હોત તો તેમના જીવનમાં કયો ફરક પડ્યો હોત ?

· * સુદામો દીઠા શ્રીકૃષ્ણદેવ રે ! – કાવ્ય સ્વરૂપને બદલે જો ગદ્યસ્વરૂપે લખવાનું કામ તમને અપાય તો તમે શું લખત?

· * તમારા જીવનમાં ધીરજકાકા જેવા હાસ્યરસ ઉત્પન્ન થાય તેવા પ્રસંગો બને છે ? (તેમને કહ્યું હા ! મે કહ્યું કે કહો- બે ત્રણ વિદ્યાર્થીઓએ પ્રસંગો રજુ કર્યા., મે બીજા બધાને પૂછ્યું તમને આ સાંભળીને હસવું આવ્યું? બધાએ કહ્યું ‘ના’ ! તે પછી તેમને તે પ્રસંગ હસવું આવે તેવી રીતે ફરી લખી લાવવા કહ્યું – બે વિદ્યાર્થીઓ – નીતિન અને નીલેશ તેમાં ખુબ સફળ થયા ! એનો અર્થ એવો નથી કે બાકીના નિષ્ફળ ગયા, - પોતાની ભાષાને ભેદવાનો સૌનો પ્રયત્ન એકસરખો જ હતો.)

· * શરણાઈવાળાએ શેઠને સાંબેલું વગાડી બતાવવા શું કર્યું હશે?

· * નર્મદના કાવ્ય ‘ડગલું ભર્યું કે ના હઠવું’ માં હિંમત મદિરા પીવી એટલે શું ?

· * કિશનસિંહ ચાવડાએ ‘મંગલસુત્ર’ માં પોતાની માતા વિશે લખ્યું છે- જો તમારે તમારી માતા સાથેના અનુભવો લખવાના હોય તો તમે શું લખો ?

આવા પ્રશ્નો ભાષાને સટીક રીતે વાપરવાની પ્રેરણા આપે છે.

આપ પણ પ્રયત્ન કરી જુઓ !

આ વિષય પર આપના વિચારોને કોમેન્ટ સ્વરૂપ આપવાનો પ્રયત્ન કરો. મનમાં વિચારવું અને તેને શબ્દશઃ કરવું- એ તો ભાષાનું મુખ્ય કામ છે !

શરદપૂનમ-સ્નેહ મિલન

2011-10-11T21:32:00.000+05:30

· શરદપૂનમનું સ્નેહ મિલન

અમારો પ્રયત્ન હતો બાળકના માનસ રૂપી પર્યાવરણમાં ઉજવણીના માહોલને સજાવવાનો !!!!

આમ તો આજે પંચમહાલ જિલ્લાની પ્રાથમિક શાળાઓમાં રજા જાહેર કરેલ હતી,પણ જયારે શાળા છૂટતાં સમયે બાળકો સાથે શરદ-પૂનમની રજા જાહેર કરતાં-કરતાં અને શરદ પૂનમ વિશે ચર્ચા કરતાં અમને જાણવા મળ્યું કે મોટાભાગના બાળકો જાણતા જ નહોતા કે શરદ પૂનમના દિવસે “દૂધ-પૌંઆ” ખાવાનો મહિમા હોય છે,અને જેટલા બાળકો જાણતા હતા તેમાંથી ઘણાને આનો કોઈ દિવસ લાહવો પણ મળ્યો ન હતો [કારણ કે ઘરમાં દરેક વ્યક્તિ દૂધ ખાય તે તેમને પોસાય તેમ નથી,કેમકે એક બાળક જેટલું દૂધ પીવે તેટલા દૂધમાં તો આખું ઘર ચા પીવે -આ તેમના

આર્થિક ગણિતની
સીધી ગણત્રી છે/કરવી પડે છે.] આવી જાણે જ રજા હોવા છતાં અમને શરદ-પૂનમ બાળકો સાથે જ ઉજવવાનો નિર્ણય કરાવ્યો...હવે બંધ-શાળાએ તૈયારીઓ કરવાની હતી “દૂધ-પૌંઆ”માટેની... તે માટે શિક્ષક-મિત્રો અને મધ્યાહન ભોજનના સંચાલકશ્રી વચ્ચે “ દૂધ-પૌંઆ...અમારા તરફથી...ના અમારા તરફથી”ની ખેંચતાણ શરૂ થઇ, જયારે આ ખેંચતાણ ચાલતી હતી ત્યારે ધોરણ-૮ ના બાળકોએ પ્રસ્તાવ મૂક્યો કે સાહેબ અમે પણ ફાળો આપીશું અને અમારો ફાળો લેશો તો જ અમે ઉજવણીમાં સામેલ થઈશું, ત્યારે શાળા છુટતાં સમયે બાળકો સાથે મળી નિર્ણય કર્યો કે કાલે સવારે કાર્યાલયની બહાર એક થેલો લટકાવેલો હશે તેમાં જે બાળકે જેટલો ફાળો મૂકવો હોય તે મૂકી દે અને પછી ખૂટતો ખર્ચ શિક્ષકશ્રીઓ ઉમેરશે...રજા હોવા છતાં મધ્યાહન ભોજનના સંચાલકશ્રી તથા તેમનો સ્ટાફ સેવા આપશે તે તેમના ફાળામાં ગણી લીધી. પણ હા અમે સૌ શિક્ષક-મિત્રો એ નક્કી કર્યું હતું કે સ્નેહ-મિલનમાં શાળા બહારની જ [જેથી બાળકો પોતાના ઘર અને તેની આસપાસની વાતો કરે જેથી અમે બાળકોના ઘરના પર્યાવરણને વધારે નજીકથી જાણી શકીએ] ચર્ચા કરવી...આવો જોઈએ કેમેરાની આંખે......

અમે પણ શા માટે લાહવો ન લઈએ???-શિક્ષકમિત્રો

Play with Clay !

2011-10-10T21:10:00.000+05:30

શું માટીના રમકડાંને તમે ભૂલી શક્યા છો??

પ્રાથમિક શાળામાં પ્રવૃત્તિનું એટલું જ મહત્વ છે,જેટલું બાળકના આગળના અભ્યાસમાં પ્રેક્ટિકલનું, પ્રેક્ટીકલ કરતાં પણ પ્રવૃત્તિમાં એક વધારાનો ફાયદો એ છે કે આમાં બાળકો ગમે તેટલી અને ગમે તેટલીવાર પ્રવૃત્તિ કરાવશો બાળક દર વખતે ઉત્સાહથી ભાગ લેશે,પ્રવૃત્તિ વિનાનું શિક્ષણ જોવું જ ગમે પણ આવું શિક્ષણ લેવું કોઈને ન ગમે. તેનું જો તમને એક ઉદાહરણ આપું કે વિચારો કે તમે કોઈ મોટી લકઝરીયસ કાર કંપનીના શો-રૂમમાં ગયા છો ત્યાં તમને એક એવી મોટરકાર જોવા મળે છે જેનો લુક તમને જોતાની સાથે જ ગમી જાય...ત્યારે તમે તરત જ તે કાર લેવાની તત્પરતા દર્શાવશો,પણ જયારે સેલ્સમેન તમને કહે છે કે soryy..sir..તે કાર સાથે તમને એન્જિન નહિ મળે, બસ, આ જ શબ્દો પછી તે કાર વિશે તમારું રિએકશન રૂપી ડાયલોગ શું હોઈ શકે- તે તમે જાતે જ વિચારો!!!

બસ,આવું જ હોય છે પ્રવૃત્તિ વિનાનું શિક્ષણ એટલે કે એન્જિન વિનાની મોટરકાર ..જેમાં તમે 'મારી પાસે સુંદર કાર છે' તેવો સંતોષ લઇ શકો પણ કાર લેવા માટેનો ખરેખરા ધ્યેયથી દૂર રહો અથવા તો અધૂરા રહો...આમ આવું શિક્ષણ પણ અધૂરું અથવા તો શુન્ય સાબિત થાય છે. ક્યારેક ક્યારેક આપણે વિચારીએ છીએ કે આ પ્રવૃત્તિ તો આ કક્ષાના બાળકો નહિ કરી શકે અથવા તો એવું વિચારતાં હોઈએ છીએ કે આવી પ્રવૃત્તિમાં તો આ કક્ષાના બાળકોને આનંદ નહિ આવે એવું વિચારી બાળકોની વય-મર્યાદાની સાથે-સાથે “રસ-મર્યાદા” પણ આપણે જ નક્કી કરી લઈએ છીએ. અને પરિણામે આપણા આવા સ્વનિર્ણય હુકમી વર્તનના કારણે બાળકો ઘણું બધું ફક્ત શિક્ષણ રૂપે ભણી લે છે..પરંતુ રસહીન બનીને!
એકલવ્ય એકમની જયારે વાત કરીએ તો બાળક આપણા વર્ગખંડમાંના શૈક્ષણિક કાર્યથી ફક્ત માહિતી સભર બને છે,પણ તે પાત્ર માંથી સારી-નરસી બાબતોને ઓળખી ચર્ચા કે ચિંતન કરી શકતો નથી. તેની જગ્યાએ જો તે એકમને અનૂરૂપ કોઈ પ્રવૃત્તિ-ચિંતન-ચર્ચા જોડવામાં આવે ત્યારે તે બાળક તે પાત્રને ખૂબ જ નજીકથી ઓળખી શકે છે. ત્યારે અમે આ એકમ સાથે એવી પ્રવૃત્તિ જોડાવાનો પ્રયત્ન કર્યો કે જે પ્રવૃત્તિનો લગભગ આપણે ઉપલા ધોરણોમાં છેદ ઉડાડી દઈએ છીએ...જેમ કે માટીમાંથી રમકડાં બનાવવાની પ્રવૃત્તિ...અમે ધોરણ-૫ના એકલવ્ય એકમના શિક્ષણ માટે આ પ્રવૃત્તિનો ઉપયોગ કર્યો અને હા.

..આ સમયમાં અમે માનીએ છીએ કે જો આપણા બાળકો માટી સાથે કામ કરશે તો આરોગ્યની દ્રષ્ટિએ મોટો ફાયદો થશે - ‘ડોશીમાનું વૈદું’ પ્રમાણે માટીનો લેપ એ શરીરની ગરમી દૂર કરવા માટેનો સરળ અને રામબાણ ઈલાજ છે,બાળકોના શરીરમાંની વધારાની તજા-ગરમી કે જેના કારણે ગરમી નીકળવી...ગુમડાં થવા વગેરેમાં તકલીફમાં પણ તેમને ચોક્કસ રાહત થશે...અને સાથે-સાથે આ પ્રવૃત્તિ માટે અત્યારનો જ સમય એટલા માટે ઉત્તમ છે કારણ કે ચોમાસા દરમ્યાન વરસાદ અને શિયાળા દરમ્યાન ઠંડી [બાળકોને શરદી થવાનો ભય] હોવાને કારણે આ પ્રવૃત્તિ કરવી બાળકો માટે ફાયદાકારક કે હિતકારક નથી.

માટીમાંથી આચાર્ય દ્રોણની મૂર્તિ બનાવતા ધોરણ -૫ના બાળકો

એકમ અને કૃતિના માર્ગદર્શક તરીકે વિષય શિક્ષક અને તેમની સાથે કામ કરતા બાળકો

શિક્ષકશ્રી કરતાં પણ વધુ સારું કરવાનો બાળાઓનો પ્રયત્ન

બે-બે બાળકોના ગૃપમાં કામ કરતાં બાળકો.....

અમારી જ મૂર્તિ વધુ સારી બનશે..તેવો પ્રયત્ન...

અમારા બાળ-શિલ્પકારો

તો ચાલો “રસ મર્યાદાઓ” કે “વય મર્યાદાઓ”થી પર થઇ એક એવો પ્રયત્ન તો કરીએ કે જેનાથી બાળકોના આનંદ તથા આરોગ્યની સાથે-સાથે તેમનો શિક્ષણ મેળવવાનો (આપણો શિક્ષણ આપવાનો) હેતુ પણ સિદ્ધ થાય.....

અમારી પ્રેરણા સમુ અમારું “પ્રકાશ પક્ષીઘર’

2011-10-02T19:48:00.000+05:30

બાળકોમાં પ્રિય અને જેમને બાળકો જ પ્રિય છે તેવા શિક્ષક પ્રકાશભાઈ.......

શાળાના વિકાસ માટે સદાય પ્રયત્નશીલ અને તે માટેની અથાક મહેનત કે જેમાં ફરજ નિભાવવાના કલાકોનો કોઈ હિસાબ નહી..એમ કહી શકાય કે શાળા અને બાળકો માટે 24 કલાક અને ૩૬૫ દિવસ ફાળવી શાળાને આ સ્તર સુધી લાવવામાં પાયાની જેમ ખડે પગે રહી પરિશ્રમ કરનાર એવા અમારી શાળાના શિક્ષકશ્રી પ્રકાશભાઈ કે. પટેલની અત્રેની શાળામાંથી બદલી થતા નવાનદીસર શાળા પરિવાર દુઃખની લાગણી પ્રગટ કરે છે, અત્રેની શાળાના બાળકોમાં તેમના કાર્યોની પૂર્તતા કદાચ અમે વધારે પ્રયત્નો ધ્વારા કરી શકીશું પણ તેમના વ્યક્તિત્વની પૂર્તતા કરવી અમારા માટે પણ અશક્ય છે. શાળા પરિવારે આવા પ્રયત્ન રૂપે સ્વખર્ચે એક પક્ષીઘરનું આયોજન કરેલ છે..જે પ્રવૃત્તિને “પ્રકાશ પક્ષીઘર” નામ આપી તેમના વ્યક્તિત્વની ખોટ પૂરવાનો પ્રયત્ન કરેલ છે,અમે આ “પ્રકાશ પક્ષીઘર”ને શાળા કમ્પાઉન્ડમાં એવી જગ્યાએ સ્થાન આપ્યું છે કે જે હંમેશ અમારી નજર સામે આવ્યા કરે અને તેના ધ્વારા અમને તેમના બાળકો માટે કરેલ પ્રયત્નોની યાદ અને તે માટે જરૂરી વ્યક્તિત્વની પ્રેરણા રૂપી વેવ અમને મળ્યા કરે...નવાનદીસર શાળા આપ સૌની સામે પ્રેરણા રૂપી “પ્રકાશ પક્ષીઘર”ને ખુલ્લા મુકતાં આનંદની લાગણી અનુભવે છે.....

"પ્રકાશ પક્ષીઘર"

શિક્ષણ- નીપજ કરતાં પ્રક્રિયા વધુ છે !!!!!

2011-09-21T09:14:00.000+05:30

Project-: આરોગ્યધામની મુલાકાત

પ્રજ્ઞા શિક્ષણ અંતર્ગત ટૂકડી -૩-૪ ના બાળકોનો પ્રોજેક્ટ હતો “આરોગ્યધામની મુલાકાત’... દવાખાને જવાનું નામ પડે કે ઘરની પાછળ સંતાઈ જાય અને ડોક્ટરની પાસે જવાનું નામ પડે કે ઘરે રડારોળથી કરી મુકતા આ જ બાળકો આજે પ્રોજેક્ટ અંતર્ગત “આરોગ્યધામ”માં જવાનું નામ પડતાં જ જાણે આનંદિત બન્યા,કારણ કે આજે ત્યાં દર્દી તરીકે નહી પણ મુલાકાતી બનીને જવાનું છે, અને આજે ત્યાં કોઈ કડવી દવા કે તીણું ઇન્જેક્શન પણ સહન કરવાનું નથી. અમે નદીસર આરોગ્યધામમાં તો ગયા હતા મુલાકાતી બનીને પણ ત્યાંના મેડિકલ ઓફિસરબેનશ્રી નીલાબેન ગોસાઈનો સ્વભાવ અમને મહેમાન ગતિનો અહેસાસ કરાવતો હતો, બાળકો સાથે માર્ગદર્શક તરીકે ગયેલ અમારા શિક્ષકશ્રી પણ ત્યાં ગયા પછી મુલાકાતી બની ગયા હતા કારણ કે બાળકોને માર્ગદર્શન આપવાનો તમામ દોર બેનશ્રીએ સંભાળ્યો હતો...[અમારા શિક્ષકશ્રીનું અમને ખાનગીમાં કહેવું હતું કે બેનશ્રીએ બાળકો સાથે શૈક્ષણિક પ્રોજેક્ટ એટલો સરસ રીતે સમજાવ્યો કે કદાચ હું જાતે પણ એટલી સારી રીતે બાળકોને ન સમજાવી શકત,બેનશ્રીની માર્ગદર્શક તરીકેની બાળકો સાથેની કાર્યશૈલી જોઈ મને મારા શિક્ષણપણા પર દયા અને તેમના પર ઈર્ષા આવતી હતી]

અમારા બાળકોને આરોગ્યધામની કામગીરીની પ્રક્રિયા અંગે આટલું સરસ માર્ગદર્શન આપવા બદલ નવાનદીસર પ્રાથમિક શાળા આરોગ્યધામ,નદીસરના મેડીકલ ઓફિસરશ્રી નીલાબેન ગોસાઈનો તથા સહુ સ્ટાફમિત્રોનો ખૂબ-ખૂબ આભાર માને છે...

ચાલો,સાથે-સાથે તેમણે અમારા બાળકોને કેવી રીતે માર્ગદર્શન પુરૂ પાડ્યું તે પણ જોઈએ કેમેરા વડે....

ડોક્ટર બેટરી શા માટે રાખે છે?તથા અન્ય સાધનોની પણ સમજ

લોહીનું દબાણ એટલે શું અને કેવી રીતે મપાય તેની પ્રાથમિક સમજ....

થર્મોમીટરનો ઉપયોગ ડોક્ટરો શા માટે કરે છે?

BMI ની સમજ માટે બાળકનું વજન કરાવતા બેનશ્રી

બાળકો ડરશો નહી,આ આપણા શરીરની અંદરનો રોગ ભગાડે છે.. ઇન્જેકશન વિશે...

સાથે-સાથે વર્ગખંડમાંની જેમ જ લેખન કાર્ય...

બેનશ્રી ડોક્ટર કે શિક્ષક.... બંને ના રોલમાં અને તે પણ પૂરેપૂરા ન્યાયથી

આરોગ્યધામમાં જ લેખન કાર્ય કરતાં બાળકો..

પ્રોજેક્ટમાં આરોગ્યધામ અંગેની પોતાની મુંજવણ વ્યક્ત કરતો બાળક -નરેન્દ્ર

દવાખાનામાં ફ્રીઝનું શું કામ???

વેકસીન અને તેનું મહત્વ........

અલગ-અલગ કેવા વેકસીન આવે છે તેની ફક્ત સમજ.....

વધુ જાણવા આતુર બાળકો..........

બાળકો પૈકી નરમ તબિયતવાળા બાળકનું બ્લડ સેમ્પલ .......

બાળકોની હાજરી અને દર્દીની દવા ..

ડ્રેસિંગરૂમની મુલાકાત .....

ઇન ડોર પેશન્ટ માટેની સગવડથી માહિતગાર થતા બાળકો.........

અમને આશા છે કે આવા પ્રોજેક્ટ વડે મેળવેલ માર્ગદર્શન બાળકો માટે ચિરસ્થાયી બની રહેશે...

સાયન્સસીટી અને અમારા બાળકો.........

2011-09-12T19:45:00.003+05:30

ગમ્મત અને જ્ઞાનનો સમન્વય એટલે અમારો "સાયન્સસીટીનો પ્રવાસ"

બાળકોનો ઠાઠ જોતા જ ખબર પડે કે તે પ્રવાસમાં છે, કારણ કે વર્ગખંડના ખૂબ જ અતિ ગંભીર એકમની ચર્ચાવાળા વાતાવરણમાં પ્રવાસનું નામ પડતાં જ, જો વાતાવરણમાં અને બાળકોના ઉન્માદમાં પલટો આવી જતો હોય તો પછી પ્રવાસ જવાના સમયના બાળકોના ઉન્માદની તો વાત જ શું કરવી?? દૂરવર્તી શિક્ષણ અંતર્ગત “બાળકોને સાયન્સસિટી ની મુલાકાતનો મોકો મળ્યોહતો,અને અમે પણ પ્રવાસના આનંદ બહોળો બનાવવા બાળકોની સાથે બાળક બની અને જરૂર જણાય ત્યાં માર્ગદર્શક બની બાળકો સાથે જોડાયા, આખા પ્રવાસમાં અમે એ વાતનું ખાસ ધ્યાન રાખ્યું કે બાળકોને પ્રવાસનો આનંદ લૂંટવામાં અમે અડચણ ન રૂપ બનીએ.......આવો જોઈએ કે અમારા બાળકોએ શું-શું જોયું હતું અને શું-શું માણ્યું હતું??

વધુ વિગત માટે મારા પર ક્લિક કરો...

સ્વશાસનદિનની ઉજવણી......

2011-09-06T15:51:00.001+05:30

અમારી શાળાનો....“સ્વશાસનદિન”.....

શાળામાં “સ્વશાસનદિન”ની ઉજવણી એટલે કે જાણે તે દિવસે બાળકો ધ્વારા શાળા પરિવારનું પ્રતિબિંબ...આખા વર્ષ દરમ્યાન વર્ગખંડમાંશિક્ષકશ્રીએ શૈક્ષણિક કાર્ય દરમ્યાન કરેલઆરોહ-અવરોહ સાથેનું same to same અને copy to copy બાળક ધ્વારા પુનરાવર્તન એટલે જ સ્વશાસનદિન,....તેના ધ્વારા આપણને ઘણું જાણવા મળે છે....કે આપણે વર્ગખંડોમાં શૈક્ષણિક કાર્યદરમ્યાન આપણા વર્તનમાં વધારાના એવું શું-શું કરીએ છીએ અને શું-શું કહીએ છીએ.જે પ્રત્યે આપણું ધ્યાન નથી હોતું...પણ આ તો બાળક છે,તે ફક્ત આપણા શૈક્ષણિક કાર્ય તરફ જ ધ્યાન આપેતેવી કોઈ આચારસંહિતાથી બંધાયેલો નથી હોતો, બાળક તો નિરીક્ષણ શક્તિનો ભંડાર અનેઅનુકરણશક્તિનો સ્ત્રોત છે,અને તેથી જ સ્વશાસન દિનના દિવસે બાળકધ્વારા જ આપણને આપણી શૈક્ષણિક કાર્ય દરમ્યાનની ખામીઓ-ખૂબીઓ જાણવા મળે છે, અને જો આ ખામીઓ-ખૂબીઓને હકારાત્મક લઈશું તો આપણને આજના સ્વશાસનદિન દરમ્યાનના બાળકોવર્તનથી મજા અને માર્ગદર્શન બંને મળશે.....સાથે-સાથે સ્વશાસન દિનનો મોટો લાભ આપણને એ છે કે તેદિવસે બાળકો જયારે આપણી જગ્યાએ શિક્ષણકાર્ય માટે ઉભા હશે ત્યારે ચાલુ શૈક્ષણિકકાર્યમાં આપણને તેમની કઈ વર્તણુંક શિક્ષણની લય તોડે છે તેનો પણ તેમને ચોક્કસખ્યાલ આવશે...

ચાલો....આજના સ્વશાસન દિનને “જય શિક્ષણ,જય શિક્ષક” ના નવા સૂત્ર વડે ઉજવીએ.........

પોતાના અનુભવો વહેંચતા બાળકો

આ સિવાય સ્વશાસનદિન નિમિત્તે એવા ક્યાં પરિબળોપર ધ્યાન રાખવાથી આપણા શૈક્ષણિક પ્રક્રિયાને વધુ Sharp બનાવવા શું કરી શકાય તે કોમેન્ટમાં જરૂર લખો.

આપણા ગૌરવ સમો "શિક્ષકદિન"

2011-09-05T16:01:00.000+05:30

શિક્ષકદિન એટલે જ આપણા વ્યવસાયનું ગૌરવ લેવાનો દિવસ..શિક્ષક સમાજનો શિલ્પી .....નિર્માણ ઔર પ્રલય ઉનકી ગોંદ મેં ખેલતે..... વગેરે અઢળક કહેવતો આપણા સમાજમાં આપણને આપણા વ્યવસાયમાં ગર્વ ઉપજાવે તેવી હજુ પણ અસ્તિત્વમાં છે,પરંતુ આ સમાજમાં આપણું સ્વરૂપ ધીમેધીમે બદલાતું જતું હોય તેવું અમને લાગી રહ્યું છે,આપણું એ સ્વરૂપ અત્યારે નથી રહ્યું જે સ્વરૂપ જોયા પછી આ કહેવતો અસ્તિત્વમાં આવી હોય...જો આપણે શિક્ષક સમાજના એક મોટા ભાગની વાત કરીએ તો તે જમાનામાં સમાજમાં જે સ્થાને આપણે હતા તે સ્થાને અત્યારે આપણે નથી રહ્યા તે એક કડવું સત્ય અને સાથે-સાથે દુઃખદ બાબત છે, માટેના અનેક કારણો હોઈ શકે છે,એવું નથી કે બધા જ કારણોમાં આપણે જવાબદાર હોઈએ પણ..જે જે જગ્યાએ આપણી જવાબદારી બનતી હોય તેવી કેટલીક બાબતોમાં પણ આપણે ઉણા ઉતર્યા હોય તેવું લાગી રહ્યું છે, વધારે દુઃખદ વાત તો તે છે કે આપણે આ માટેના કારણો જાણતાં હોવા છતાં તેની તેને દુર કરવા માટેનો જોઈએ તેવો મોટો કોઈ પ્રયત્ન જોવા મળતો નથી...
આવો,આપણને ગૌરવ થાય તેવા શિક્ષકદિને આપણે એવો કોઈ સંકલ્પ કરીએ કે આપણા તરફથી થતી ખામીઓનું નિવારણ કરી આપણે ફરીથી સાચા એવા શિલ્પી બનીએ કે આપણા વ્યવસાયી વારસોને શિક્ષક બનવાનું ગૌરવ થાય.....

આવો,બાળક બનીએ !!!!

2011-09-05T14:21:00.000+05:30

કોણ શીખવશે આપણને બાળક બનવાનું ?

આપણને જ્યારે-જયારે પણ પૂછવામાં આવે કે શું બચપણ પાછું જોઈએ છે??? તો હું માનું છું કે બધા જ મોટાભાગના મિત્રોનો જવાબ હકારાત્મક જ મળે...કારણ કે માણસના જીવનનો સૌથી વધારે આનંદમય અને બિન્દાસ સમય જો કોઈ હોય તો તે તેનું બાળપણ છે, બાળપણમાં રમકડાં મળવાથી થયેલ આનંદની સામે આજે રોકડ[પગાર] મળવાનો આનંદ પણ વરસાદ વિનાના ચોમાસા જેવો લાગે છે, અને જો આપણને ફરીથી બાળક બનવા મળતું હોય તો આપણે તેની કોઈ પણ કિંમત ચૂકવવા તૈયાર થઇ જઈએ છીએ...પણ આજ વસ્તુ શિક્ષકના વ્યવસાયમાં કોઈ પણ કિંમત ચુકવ્યા વિના મફતમાં મળે છે..અરે!!! મફત નહિ પણ ઉપરથી પગાર રૂપે વળતર પણ મળે છે, ત્યારે કદાચ આપણો અહંકાર/ગર્વ/હોદ્દો/શરમ/આળસ જેવા કોઈ એક આપણામાંનો ગુણ[?] આપણને વર્ગખંડોમાં આપણા બાળકોની સાથે બાળક બની આપણને ફરીથી બાળપણ ભોગવતા રોકે છે,.માસ્ટર ટ્રેનર્સ કે રિસોર્સ પર્સન ધ્વારા અપાતી તાલીમો અને શિક્ષણ-શાસ્ત્રીઓના ધ્વારા અપાતા માર્ગદર્શન આપણને એક એવા સારા શિક્ષક બનાવી શકશે કે જે બાળકોને સારૂ શૈક્ષણિક માર્ગદર્શન પૂરૂ પાડે... પણ બાળક સાથે બાળક બનવાનું તો આપણે જાતે જ શીખવું રહ્યું .......બાળકો જેમને જોતાની સાથે જ ખૂશ થઇ જાય છે તેવા અમારા બાળ-શિક્ષક ચંદુભાઈ.....

આપણા સૌની-"મસ્તી કી પાઠશાલા"

2011-09-01T06:00:00.000+05:30

say....

"happy birthday" 2 NavaNadisar Primary School

18મી ઓગષ્ટ........ અમારી શાળાનો જન્મદિવસ એટલે કે સ્થાપનાદિન.....૩૪વર્ષથી બાળકોના કીલ્લોલનો આનંદ લુંટતી અને આટલા વર્ષો સુધી બાળકોને પોતાના ખોળામાં રમાડતી-ભણાવતી અમારી શાળાના ભવનને અમે જયારે ધ્યાનથી નીરખીએ છીએ ત્યારે અમને એક પ્રૌઢ- માર્ગદર્શકના દર્શન થાય છે, ગમે તેટલા તેના પર રંગ રોગન કરાવી તેને નવીન બનાવવાનો પ્રયત્ન કરીએ,ત્યારે તે અમારે ત્યાં આવનાર મુલાકાતીઓ માટે તે સરસ મજાનું ભવન બની જાય છે,પરંતુ રંગ-રોગાનના તે ચમકારાની અસર અમારા ઉપર ન થવાનું એક કારણ એ છે કે અમારે માટે તો આ શાળા-ભવનએ ફક્ત ભવન જ નહિ પરંતુ “માતાના ખોળાનો અહેસાસ કરાવતી મૂર્તિ છે, માં જાણે કે અમારી શાળાના બાળકોની સાથે-સાથે અમને પણ પોતાના ખોળામાં બેસાળી વહાલ કરતી હોય તેવો અહેસાસ થયા કરે છે માટે જ અમારી શાળાનું ભવન કોઈ પણ રંગમાં હોય કે કોઈ પણ ઢંગમાં, અમને તો માતાની જેમ હરપળ સદાબહાર જ લાગે છે અને તેથી જ દિવસમાં એકવાર તો બોલાઈ જવાય છે કે

“અમને તો અહીં નોકરી કરતાં હોય તેવું લાગતું જ નથી!!!!”

અમે પણ બાળકોમાં વિવિધ કૌશલ્યોનો વિકાસ થાય અને સાથે-સાથે શાળા સ્થાપના દિનની ઉજવણી પણ થાય તે માટે બાળકોને "કેવી શાળા ગમે??", "મને વહાલી મારી શાળા", "મારી શાળામાં હોવું જોઈએ" પર નિબંધ-ચિત્ર-નકશો-અક્ષર લેખન, કાવ્યમાંથી કોઈ પણ એક રીતે પોતાની અભિવ્યક્તિ વ્યક્ત કરવાની સ્પર્ધા રાખી..જેનાથી બાળકોને અમે બનાવેલ શાળાના પર્યાવરણમાં શું ગમે છે..શું નથી ગમતું અથવા તો હજુ શું કરવા જેવું છે તેનો અમને પણ ખ્યાલ આવે...તેમણે કેવી રીતે વ્યક્ત કરી તેમની અભિવ્યક્તિ આવો જોઈએ કેમેરા વડે...........